36 CLAUDII HENRICI van HERWERDEN 



randam tendebant etiam ea, quae de scholaruni studiis constituit. Laudavimus, quae ad il- 

 lammateriam pertinent , scripta nonnulla , Alcuini potissimum : qui cum et eruditissimorum 

 sui aevi hominum facile princeps esset, et Carolo in omnibus rebus , religionem et doctri- 

 nam spectantibus, adstaret, exemplum quasi est, quo, veluti in speciilo , videas, quae 

 explicationis interpretationisque sacrae id temporis et ratio et perfectio fuerit. Qua in re 

 jam diximus , Alcuinum quoque tenacissime adhaesisse patrum ecclesiasticorum vestigiis. 

 Hos summum perfectionis gradum in iis studiis etiara consecutos esse et ille , ct omnes e4 

 aetate putabant. Ab his vel nihil prorsus vel parumper raodo esse recedendum. Easdem 

 interpretandi regulas observandas, eadem fere quae dixissent, dicenda. Sed praeterea rectae 

 Sacri Codicis interpretationi obstabat diversus , qui iisdem locis dabatur , sensus , aut litte- 

 ralis , aut allegoricus, aut mysticus. Eo enim factura est, ut, quura de loco quodam 

 ageretur, ad hanc vel illam sententiam comprnbandam , utraque dissentientium pars eum 

 in suum commodum adliiberet. Nam alius alii ratione locum explicabat , quLsque eum. 

 sensum arripiens , qui sibi favere videretur ( i ). 



j. 2. De Caroli Magni meritis , in doctrinam religionis Christianae 

 generatim consideratam, 



Quae Carolus quod ad hanc rem attinet facere conatus est , paucis explicari pos» 

 snut. Quum saeculi sui spiritum gereret, adeoque patrum operibus nihil excellentius 

 aut perfectius praestari posse putaret , eam quoque , quam hi constituerant religionis 

 doctrinam, in imperio suo agnosci ac populo tradi voluit. Hanc in rem doctores ec- 

 clesiasiicos litteris saepius hortatus est, ut fidem , quam diceret, catholicam praedica- 

 rent , ac docerent ( 2 ). Eo quoque studio ductus vetuisse videtur , ut ne quis narra- 

 tiones vel dubias , vel cum catholic9 fide non congruas, legeret aut veras esse crederet; 

 comburi eos libelios jussit, ne hominum animos in errorem inducerent. Canonicos libros 

 solum , nec non sanctorum patrum conciones atque efFita legi ac populo tradt voluit ( 3 ). 

 Usque ad vitae obitum hac sententid perstitit. Ulcimo enim anno imperii, convocatis a 

 se in diversas urbes episcopis praecepit , ut , collectis patrum decretis , catholicam fideni 

 firmius stabilirent ae munkent; quae singula coegissent concilia, ea efFata sibi traderentur » 

 ut facti eorum collatione , ea quae omnibus utilia viderentur , populo commendarentur 

 cognoscenda (4}. 



F*- 



( I ) Schrockh , t. XXIII. p. 133 s<iq. 



( 2 ) Vld. ep 20, ap. Bouq. p. 632, Caplt. inc. a. e, 29. ap. Boiiq. p. ^I, 

 ( 3 ) In Conc. Aquisgr. a. 789. c. j6. ap. Baliiz. p. 239. 



(4) Ann. Fr. Lois. ap. B. p. fo. Chron. Muss» p. 82. ap. Bouq. Ann. Fr. Fuld. p. 335. I. t. 

 FMgBi. vitae Bernh, Arch. Viena. p. 81. 1. U Colbtio caaoaum esstat ap. Mansi. t. XIV. p.S5 8q<i. 



