RESPONSIO AD QTTAESTIONEM THEOLOGICAM. 41 



iDiis candide ac vere tradatur, magna imer utrumque convenientia adfuisse videatur (i^. 

 Haec vero caussa fuisse videtur , cur Felix et Helipandus Jesum , ex Maria natura , 

 homlnem , adoptivum Dei Filium dicerent. Cum reliqui mortales , adoptivi Dei libt.ri 

 dicantur, Jesum fratrem eorum , quod ad humanam suam originem ac naturam attinet , 

 etiam adoptivum Dei filium vocandum putabant C2). Facile ex his sequitur , omnis 

 litis originem in voce adoptione sitam fuisse , quae catholicam ecclesiam ofFenderet , Fe- 

 lici vero summo jure usurpata videretur. Quodsi igitur, ab utr^que parte initium cer- 

 taminis inde factum fuisset , Xinde , Cicerone auctore, faciendum est, ut caussa, quae 

 sit , bene definiatur , deinde autem non tantum Latinara Sacri Codicis versionem , sed 

 ipsum Hebraicum et Graecum exemplum adhibuissent, procul dubio multo facilius con- 

 ventum fuisset ac perspectam , de verbis modo , non vero de tebus agi ( 3 ). Apparet 

 itaque , neque veritatetn , neque Christianam ecclesiam , lucri quid aut emolumenti ex 

 Adoptian^ controversia sibi comparavisse. Jam vero si quaeritur , num forte caritati 

 Christianae, pacique omnium ecclesiae occidentalis sociorum nocuerit, non dubito quin 

 luijens hoc negem. Non facile Felix opinioni suae valedixit, saepius eam, rejectam et 

 abjuratam , repetiit. Sed tamen Leo fuit primus , qui poenam anathematis ei minaretur. 

 De violentis remediis ad eum coercendum reliqui judices ne cogitasse quidem videntur. 

 Cujus mansuetudinis atque humanitatis honorem impefatori praecipue debitum esse suspi- 

 cor. Namque idem hoc ingenium spirant ejus ad Hispaniae episcopos litterae, quibus 

 hanc fidem suam esse fatetur, quam fidem quoque acceptamesse se sperareait: unam esse 

 fidem , unum Wptismum, unum Delim nostrum, Jesum Christum, Deum verum , ve- 

 nim et hominem, veriim Deum et vetutft Dei filiiim-. in utraque naturS unum eumdem* 

 que mediatorem Dei et hominum , homineii) , Jesum ChristUm. Hanc fidem omnibus fir« 

 miter esse tenendam, se episcopos, carissimos fratres suos , hortari, ut semet ipsi cor- 

 rigant , et ad unitatem sanctae Dei ecclesiae se convertere festinent , si quid antea aliter 

 in quodam verbo senserint. Nominum vocumque contentiones ac novitates esse evitan- 

 das. Apostolum enim testari , non esse haereticum nisi ex contentione. Ipsos autem , 

 qui numero pauci sint , non putare debere , se quicquam verius invenire potuisse , 

 quam quod sancta universalis, per totum orbem^ diffusa , ecclesia teneat; sub hujus ala- 

 rum tegmine quiescendum esse , ne ipsos avida diaboli rapacitas , si foris inveniat , 

 nefando gutture devoret. Redeundum itaque ad pium matris gremium , se adjutorera 

 eorum esse, salutis catliolicae pacisque auxiliatorem. Denique communem et suam et 

 eorum societatem esse debere in Domino Jesu Christo. 



De 



( j ) Ketzergesch. t. IX. p. 6&j. quem sequitur Schrockhius 1. 1. p. 495 , 498. 

 (a) Vid. Scbrockh. t. 1. p. 470, 471. (3) Ep. 6, 4p. Bouq. p. (S22. 



