RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 47 ' 



primis enixe favebant. Quibus omnibus factum est , ut versus noni saeculi exitum , 

 Francofurdiensis concilii decretum librique Carolini omnem suam amitterent vim ct auc- 

 tpritatem. Nolens tamen, sed imprudens , ipse Carolus hujus eventus auctor fuit: 

 primum quidem et Pontificis , et reliquorum clericorum , monachorum praesertim , 

 ingentem in modum augendi et evehendi auctoritate atque potestate; tum vero per- 

 mittendo historico imaginum in ecclesiil usu , et laudandA ac commendandS sancto- 

 rum invocatione. Non enim aliter fieri poterat , quin homines rudiores et inculti 

 ingenii , adspectu imaginum ad venerationem et reverentiara iis tribuendam commove- 

 rentur , maxinie quidem si eas publice invocare audirent , atque ab iis , eorum auxi- 

 lio et intercessione , omnem felicitatem et beatitudinem peti ac orari. Sed 

 claudite rivos , pueril sat prata biberunt, 



5, 3. De Caroli Magni institutis ac meritis ad superstrtionem vd tolkndam , 



yel augendam, 



Y ' Garolum non omni aetatis suae superstitione infectum fuisse, ex dictis satis super- 

 que apparet. Mirandum vero, acerrimum imaginum cultus oppugnatorem nobilissimum 

 et victorem , sanctorum reliquias summ^ cum religione amplexum esse , aliisque su- 

 persiitionis generibus fuisse deditum , vel se certe quam maxime devinctum simula- 

 visse, IUius rei exempla nonnulla age proferamus. Monasteria quaedaip et ecclesias , 

 A^uitanico bello destructas, ac desolatas, non exstruxit solum et instauravit, sed do- 

 navit etiam multis reliquiis (i). Quae secum portans quum ad eum monachus vene- 

 rat, missus a Pauiarcho Hierosolymitano , post, eum muneribus oneratum, donisque ec- 

 clesiae additis, honorificentjssime remisit (2). In reliquiis peiurare vetuit, manu trun- 

 cari jubens, bonorumque parte mulctari hominem , ejus criminis reum (3), Omne 

 jusjurandum denique in ecclesia aut in reliquiis dari voluit ( 4 ). 



Haec de reliquiis. Alia quoque superstitionis specimina dedit. Auditis , quae ad 

 sanctae Gudilae sepulchrum fierent miraculis , ad villam quandam in Brabantia sitam 

 se contulisse dicitur , hanc regionem dedisse virgini , copiamque fecisse , aggregandi 

 in eo loco sanctimonialium catervam ( 5 }. Ferunt etiam eum ex Leone Pontifice 

 quaesiisse, num veram famam accepisset de sanguine Christo Mantuae invento (6). 

 Repetiit quoque avunculJ sui Carolomanni legem , quae Clericis , Capellanis dictis , 

 quiad bellum cum exercitu proficiscebantur , jusserat, patrocinia sanctorum aut pi- 



gno- 



(l ) Ann. Fr. Lois. p. 52. ap. not, 2. Bouq. Ann. Fr. Fred. p. 331. I. 1. 



(a) Vid. vita Ep. Lemovic. ab Hug. Floriac. n. 21. ap. Bouq. p. 451. 



(3 ) Capit. a. 789. c. 62. ap. Bal. t. 1. p. 234. (4) Ap. Baluz. p. 389. a. 803. c. 57. 



CS) Ap. Bouq. p.480. sq, c. 7. (6) Ann. Fr. Til. p.24. ap. Bouq. 



