jo- "CLAUDII IIliNRICI VAN HERWEPvDEN 



Quae omnia nec non alia atrocissima crimina ut ecclesiasticis praesulibus innotesce- 

 rent, dioeceses suas diligcnter et assidue circiimire atque inspicere iis praecepit (i). 

 Etiam matrimonio gravitatem et sanctitatem pristinam reddidit. Religione enim confir- 

 mata connubia rata tantummodo jussit liaberi C^). 



Christianae caritatis studium ei excrcitationem omnium maxime unam commendavit. 

 Ne viduis , orplianis , aut peregrinis injuriae inferrentur saepissime solemnibus legibus 

 proliibuit (3). Multi sunt auctores ejus aevi in laudanda ipsius Caroli erga pauperes 

 liberalitate. Hac ita excelluisse dicitur, ut eos non in regno suo tantum diligentissime 

 reiiceret atque curaret, sed trans maria eiiam in Syriam , Aegyptum, Africam, alias- 

 que longinquas regiones pecuniam niitteret , si quando Cliristianos iuopift. laborare 

 comperiisset, ideoque in primis transmarinorum regura amicitiam peteret, ut Christia- 

 nos in eorum imperii ditione degentes sustentare posset (4). Igitur ad hanc virtutem 

 alendam et fovendam populum suum saepius commonuit. Ne inopes a judicibus, cor» 

 ruptis poteutiorum adversariorum muneribus, opprimerentur, principes quosdam viros, 

 Missos Dominicos dictos constituit, qui terram peragrantes cum permulta alia curarent, 

 tum ejusmodi hominuni caussas ad se delatas examinarcnt atque judicarent ( ^ ). Pecu* 

 liarem curam quoque gessit domuum , Xcnodochioruni nomine , eo consilio in Italia 

 praesertira conditarum, ut pcregrinantes pauperes in iis exciperentur (6). 



Carolus sive prosperi uteretur fortuna , sive adversi afiligeretur, supplicationes , je« 

 junia, eleemosynas in Dei honorem et gloriam facienda , saepius instituit (7). De 

 qua re quum ad nos pervenerit epistola Caroli , admirabilem spirans pietatem , paucis 

 eam evolvamus. Ait igitur terrae sterilitatem , quae famem minari videatur, intempe- 

 riem acris frugibus noxiam , pestem , gentium vicinarum bella denique palam docere, 

 non placere Deo internam hominum couformationem , qui tot tantisque externis malis 

 compellantur. Hanc ob causam sibi videri, ut unusquisque cor suum huniile reddere 

 studeat, ac, si quid Deum offenderit, poeniteat, ipsum doleat, fleat, semet ipse, qua» 

 tenus Deo largiente possit, a vitiis isiis in posterum abstiueat et custodiat. Indicti je- 

 janii auteni hoc esse consilium , ut Deus, facta uon solum, sed prius etiam quam efB» 

 ciantur noscens consilia, corda compuguat, liomines vere supplices sibique submissos 



red- 



( I ) Cap. a. 813. Aqiiisgc. cone. n. I. ap. Bouq. p. 6S6. C^ ) Vid. Henke p. 519. 



Cs) Cap. a.782. n. 5. p. 639. I. 1. a. 805. 11. a. 672, 1. 1. n. 34. p. 674, 1. U cap. a, 806. n, s 

 p. 675. 1. I. a. 813. n. 2. 



(4) Eginli. vita Car. M. c. 27. Ann. Poet. Lax. p.473. sqq. 505. sqq. Chron. Fbntan. C. i-tf. 



( 5 > Vid. Chron. Muss. a. 804. 



C 6 ) Ep. ad Pipin. Ital. reg. 16. ap. Bouq. p. 629, cap. a. 793. ap. Mansi t. XIII. p. 8^3. Ba» 

 tuz. «57» (7) Mon. SangalU 1, II. c 16. 



