RESPONSIO AD QUaESTIONEM TMEOLOGrCAM. S5 



ricos armaferre, pugnare, in hostem ire; iis tantum exceptis, qui ad sacra in castris 

 obeunda eiigereritiir ( i ). Qiiara legem postea in desuetudinem abiisse opinor. Nam 

 initio noni saeculi populus oravit imperatorem, ut sacerdotibus bellorum immunitatem 

 tribueret. Cui petitioni annuit veteremque legem instauravit (a). Jam ante quoque 

 vetuerat sacerdotes aut paganorum , aut CliristianQrum sanguinem fundere ( 3 ). 



Carolum euixe studuisse, ut inferiorum ordinum clerici praefectis suis religiosissime 

 obtemperarent , non est quod moneam. Attinet vero meminisse, eum caute providere 

 conatum esse, ne metropolitani episcopi, quorum prostratam fere auctoritatem ad pris- 

 tinam gloriam evexerat (4), leges sibi impositas despicerent, aut negligentia praeteri- 

 rent. Hunc quoque in finem missos dominicos creavit , quos potissimum ex aulicis 

 ■sumebat , probatos ac justos viros. Ilorum singuli provinciam sibi creditam , dictam 

 raissaticam, circumibant, summoque cum studio in normam inquirebant, qua cum epi 

 scopi , tum ceteri et ecclesiae et civitatis praefecti, uterentur; quae eorum esset ccn- 

 cordia et amicitia, num bonos infra se praefectos crearent, qua raticne judicia ferrcnt 

 tam ecclesiastica , quam regia. lucumbebat legatis autem corrigere ac emendare, quic- 

 qnid emendatione indigeret ; quod restituere non valerent , neque dirimere , id omne 

 imperatori deferrent (5). Sibi etiam cognitionem caussarum reservavit quas magnates 

 imperii sui , et civiles, et ecclesiastici , moverent. Olim ea semper ad singulorum pro- 

 vinciae judicia pertinuerat (6). Denique praecepit populo ne se ab episcopis opprimi 

 paterentur (7). 



Nec ipsum Pontificem Maximum admonitionibus suis superiorem putabat. Exstant 

 enim litterae quas ad Angilbertum , unum ex intimis suis , Homerum dictum , conscri- 

 psit. His autem eum , Romam ad Leonem Papam euntem ,■ hortatur , ut opportun4 

 ^ta occasione , diligenter in Leonis memoriam revocet , qjuae ei incumbat vitae morum- 

 que honestas , quae ei vindicandae sint leges , quS. Dei ecclesia gubernanda sit pietate , 

 quam paucos annos praesenti honore fruatur , quae vero diligenti assiduoque ministro 

 recondita sit innumerorum annorum merces ( 8 ). 



Haec de episcopis et sacerdotibus. Jam pauca de monachis et canonicis addamus. 



Monachorum summa erat eo tempore auctoritas et potestas. Vita monastica sanctita- 

 iitr' .: ■-• tis 



( I ) Cap. a. ^6p. n. 2. ( 2 ) Ap. Bouq. p. 66S. sqq. (3 ) Cap. a. /(Jp. n. 3. 



( 4 ) Vid. Hadr. ad. Bertherium Vienn. ep. fnetropolitanuin ap.. Mansi t. XII. p. 847. cf. capic; 

 «. 779. n, I. Conc. Aquisgr. 3.719. n. 2. ap. Bal. p. 316, 



( i) Ex Flodoardi hist. Rem. I. 11. c. 18. Vid. eap. a. 8oa. p. 659. ap. Bouq. de missis. Vid. 

 Bouquet ex Cointio p. 802. Sirmondos opp. t, II. ad Theodnlf. Aurel. ep. carm. 1. I: i. Mis- 

 sorum cteaadorum morem Gregorius VII. postea a Carolo mutuasse videtur, constituendis legatis a 

 latere. ( 2 ) Vid. Mansi cXII. p. 904. capic. a. 812. n. 2. ap. Bouq. p. 685. 



(a) Cap. I9i ap. Baluz. p. 1077. (4) Ep'. gi ap. Bouq. p. 635. 



