JOANNIS HERMANI KROON 



PRTMA PARS. 



DE FONTIBUS UNDE FAliRNUS FABULAS SUAS HAUSERIT. 



V^uod saepe fit, iit homines , aliqua arte vel scientia insigiies, multos habeant osores, 

 qui eorum laudi detractare conentur, idem contigit Faerno , si quidem jam olim non pau- 

 ci exstiterunt viri docti , qui , nescio quara ob rem , eum in conscribendis fabulis plagii 

 accusarent et omnem ejus , quani dicdonis elegantia et linguae puritate nactus erat lau- 

 dem dubiam redderent et incertam. Neque leves tantum ct exiguae auctoritatis viri ita de 

 Faerno judicarunt, sed gravissimi quidem et plurimum ponderis apud quosvis habentes, 

 iiuorum unum nominasse sufFecerit Joannem Augustum Tliuanura , celebei-rimum illum hi- 

 storicum, cujus verba (Hist. sui temporis libro 28. capite ultimo) eo libentius adscri- 

 himus, quod simul vitam poctae summatim exhibeant. Sic igitur ille: „ sub id Gabriel 

 „ Facrnus Creraonensis ultimum diem clausit, immatura niorte ereptus (anno 1561.) qui 

 „ in Pii iV. Pont. Max. , dura adhuc Cardinalis esset et postea in Caroli Borromaei , non 

 „ minus nobilitate generis quam morum suorum sanctinionia illustrissimi Cordinalis , fa« 

 „ milia politioris literaturae studia excoluit et exacte in scriptis veterum ad codices MSS. 

 „ examinandis diligentia ac solertia excelUiit, quod quaedam Ciceronis , post obitum ejus 

 „ publicata et Terentius Imprimis , aliquot post annis a P. Victorio , summo Faerni ad- 

 „ miratore, editus , posteris testabuntur: non mediocrem etiam a studiosis gratiara pro* 

 „ meritus fabellis Aesopicis, vario carminum genere expressis, majorem initurus , si 

 „ Phaedrijcujus sive imitatione,sive aemulatione luserat.nomen aut non dissimulasset aut 

 y, scripta , quae legerat et penes se habebat , non suppressisset. Verum ita fatis compa- 

 „ ratum erat, ut, qucra Facrnus nobis ineidit, eum viri optimi et undecumque doctissimi 

 „ fidei ac industriae deberemus, qui ad alia innumera, quibus posteritatem divinxit, 

 „ beneficia hunc cumulum adjecit et veteratorem aulicuni in tenebris apud Italos delite- 

 „ scentem , nactus recensuit ac paucis ante mortem diebus luce donavit." Haec Thua- 

 nus, quae si vera essent, dignus sane foret Faernus, qui omnium ludibrio exponeretur, 

 quem , ut superbura Aesopi graculum e doctorura coetu abigereraus et in quem coaveni- 

 vet illud Catulli: 



Conatur PimfTaeum scandere montem ^ 



Musae furceUis praecipitem ejiciunt. 



At vero mirari subit , quare summo viro tam inconsideratum judiciiim excidere potuerit, 



quura simplicissima fabellarum Faerni instituta comparatio cum fabuTis Phaedri , leniorem 



certe judicem facere debuisset, imo omnera hanc calumniam vanara reddere atque ina- 



nem. Nimirum inter centura fabuks Faerni octo tantum habentur, quibus eadem argu- 



tneu- 



I 



