A)S JOANNIS HERMANI KROON 



interdiu se ostendere non audeant; certe Ulpianus Lib. XXI. Pand. Tit. de Evlctionibus , 

 vespertilionem vocat, qui quod stipulatus sit, non solvat. 



Sponle revertuntur cet. Epimythium Graecum hujus fabulae parum est apposituni, 

 quasi doceat fabula, quod in proverbio est : Asinus ad lapidem non bis offendit eundem , 

 hotnines se ab iis cavere in quae prius inciderint. Paulo melius Faernus hanc fabulae ad» 

 junxit sententiam, quam Publ. Syrius sic eifert: 



Cito ad naturam ficta reciderint suam, 



vel: 



Gravissimum est imperium consuetudinis, 

 quod Horat. Lib. I. epist. lo. vs. 24. dixit: 



Naturam expellas fursa , tamen usque recurret, 

 si tamen dicam , quod sentio , tota fabula inepta videtur et parum habere acuminis. Est 

 alia fabula Graeca de fele in feminam mutata, quae, cum noctu mures aiidiret, extemplo 

 prosiluit e lecto et sic veteres mores prodidit. 



FABULA DUODECIMA. 



CORNIX ET CANIS. 



Cornix Minervae sacrifieans , epulis canem 

 Convivam adhibuit , ille amice eam moneni: 

 O bona , quid opus est tam tibi iratae Deae 

 Te sacra facere ? perdis , inquit , victimas, 

 Mjecit illa te , et peculiaribus 

 Omnem fidem abrogavit auguriis tuis , 

 Tu cetera ex hoc conjice , et dijudica. 

 Tum magnum ab alto corde agens suspirium 

 Curnix : scio , inquit , quae refers de odio Deae ; 

 Ego tamen neutiquam animum despondeo: 

 Qtiin potius id ago , ut sacrificando , et munera 

 Crebro oferendo, mitigem iratam Deamf 

 Offensionemque obsequela leniam, 



Qtti vincere adversarium ex tuto cupit , 



Beneficiis ct gratia certet bona. 



Cornix et Canis. Fabula legitur in vulg. Coll. Aesop. No. 99. eamque more suo ele- 



ganter ampliavit. 



Epu- 



