RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 31 



Hoc fuit Andromache , cum vir religatus ad axes 

 Terruit admissos sanguinokntus equos, 

 Ovtd. epist. I. vs. 36. 



Hic lacer admissos terruit Hector equos. 

 ad quem locum videantur viri docti. Cf. etiam Davis. ad Cicer. de Finib. BoD. et 

 Malor. Lib, I. cap. i. 



FABULA DECIMA SEXTA, 



EQUUS ET ASINUS. 



Equus , atque asellus , servientes uni hero , 



Uterque propria onustus ibat sarcina : 



Sed asellus adeo jam gravabatur sua , 



Ut cogeretur partis alicujus sibi 



Supplex levamen ab sodali exposcere; 



Quo denegante prae labore concidens 



Miser supremum asellus egit halitum. 



Tum vero , ut asini sarcina , et corium insuper 



Equo ad priorem sarcinam sunt addita , 



Miserum ille se vocabat , atque perditum : 



Nam qui leyare contubernalem meum 



Parte oneris , inquit , nolui , nunc omnia 



Gesto , atque corium , tertiae imtar sarcinae. 



Si tenuiorem juvcrit potentior , 



Utrique melius fuerit , et prolixiuSt 

 Equus et Asinus. Fabula haec inter vetustiores recensenda, quippe quae non tantum 

 inter collectiones Aesopicas (de Fiir. No. 24 et 33. vulg. 125.) sed cujus vestigia ex. 

 stant in antiquioribus libris; vid. I. G. Husclilve diss. de Fab. Archilochi cap. i. extr. 

 ( pag. ccxxiii. Ed. de Fur. ) qui hos adfert e Suida Choliambos Babrii 



T^V (TKyijV TS T£)D XT>j'vi3UJ 



K«i/ Tvjv ovslxv wpoi;e7riStjxev ex^sipix';. 



Fabula 133. coll. Flor. pro equo habet mulam et hoc epimythium , foeneratores , dum 



nimium foenori inhiant , ipsam sortem amittere. 



Frepria — sarcina. Propria h. 1. vix probum videtur, cum non de sarcina, quae 



cuique propria est, sed de sua cujusque sarcina sermo sit. 



Con- 



