44 



JOANNIS HERMANI KROON 



FABULA TRIGESIMA. 



M U L U S. 



Lascivientem plurimo hordeo mulum 

 Quondam haec superba cogitatio incessit : 

 Ego pulcher , inquit , ego celerrimus cursor , 

 Patrem habui equum , qui aurata frena mandebat, 

 Haec ille : sed mox , incideute currendi 

 Necessitudine , impeditus atque haerens , 

 yld prima campi spatia restitit lassus , 

 Asinique patris est statim recordatus. 



Sccunda rtos fortuna nescios mstri 

 Facit: sinistra nosmet indicat ipsis, 



Mulus, Exstat inter Aesop. coll. Planiid. No. 140. Flor. No. 83. Bibno illam vindi' 

 care studuic Tyrwhittus in dissert. de Babrio p. clxxiii. . . edlt. de Fiir. qui e coi. 

 Eodleiano eatn dedit paullo iramutatam. Aesopo lian: fabula'ii tribuit etiam Plutarch. 

 in conviv. sept. sapientum. - oio>i;ji'- 



Patrem habut equum. In cod. Bodl. est 'litTto; hri ySi (i-hn? liJoJ e^ Heusing. re- 

 stituere vulg. fabula voluit, sed eum repreliendit CI. de Furia , scatucns, nihil omnino 

 ad rem facere equone se patre an matre equa prognatum dicat muUis, Contra prasfcrt 

 lectionem Cod, Flor. qui mulam non mulum habet , quoniam in hoc sjpcrbiae genus 

 proniores sunt feminae quam mares. Si tamen patrem equum retineamus , certe in fine 

 fabulae pro jisi:io patre restituendiim videtiir Asina mater , neque enim iJem patrem ha- 

 bere porest et equum et asinum, 



Sccunda nos furiuna cer. Secundum illud Cicer. in Laelio cap. 15 „ Non soli:.-n ipsa 

 fortuna caeca est sed nos ciiam pkrumquc ejfi:it caecos qins amplixa est.'" Conf. de OIF. 

 Lib. I. vs. q;. 



F A- 



