5« JOANNIS HERMANI KROON 



egregium praeceptum in illos, quos vocat PUitarch. de Tranquill. Animi p. 470. i^u 

 (iXaTTOvTaq ixsi xx) Sauf^d^ovTxg a.KXoTpiai; 'Si^m xa) Tx/x^i » Si^Trsp ij:,oixo) Tkq kTfpav yv 

 vxTxdcg , auTiiv §£ xx) tZv l^luv KaT«<ppovotJvTxg , quibus sua sorte non contentis 



Fertilior seges est alienis scmper in arvis 

 Vicimmque pecus grandius uber hahet, 

 ut est apud Ovid. Am. Lib. I. vs. 349. Nam , ut recte monet Terent. Phorm. Act. 

 I. Sc. 3. vs. so. 



Ita pjerique ingemo sumus omnes , mstri ttosmet poenitet, 

 Adversus hoc vero animi vitium nullum ellicacius remedium est, quam ut spectemus 

 nobis inferiores; ^^nemo enim miser , nisi comparatus " ut alicubi ait Seneca Tragicus, 

 et de qua re egregia sunt quae d. 1. praecipit Plutarchus; quo pertinet et illud Cato- 

 nis, Distich. Lib. IV. Dist. 32. 



Quum tibi displiceat rerum forluna tuarum , 



Alterius specta , quo sit discrimine pcjor. 



FABULA QUADRAGESIMA QUARTA. 



VULPES VOTA MUTANS. 



Initura vulpes cortem opimam divitis, 

 Pingui refertam genere gallinaceo , 

 Foramen id , qua transcundum ernt sili , 

 Cupiebat in penetrando dilataricr. 

 Rursum inde subreptam ore gallinam ejferens 

 Quum jam imminentem horrerct a tergo canem , 

 Ne se ille posset insequi , orabat Deos , 

 Vti foramen redderent quam artissimum. 



Pro commodis mutare vota homines solent ^ 

 Sententiam alternante nunc spe^ nunc metu, 



Vulpes vota mutans. Inter Aesopicas non reperitur haec fabula: sed vix dubium est 

 quin fontem ejus hauserit Noster ex Horatio apud quera Lib. I. epist. 7. vs. ap. haec 



Forte per angustam tenuis yulpecula rlmam 



Repserat in cumeram frumenti ; pastaqae rursus 



Ire foras pleno tendebat corpore frustra:.^.^^\_ idiai siif . 



Cui 



