RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 



«5 



„ stifficit amnes,''^ Cic. in Verrem Lib. IV. cap. 48. „ quo in summo est aequata agri 

 „ planities , et aquae perennes. 



l»v>i..»;'>b. ^^«' 



FABULA QUINQUAGESIMA SECUNDA. 



HERUS ET CANIS. 



Canem habuit olim quidam ; is illum pascerc 



'Quum vel/et , id manu ipse faciebat sua ; 



Qiium vero verberare eum decreverat^ 



Servo suo mandabat illitd muneris. 



Pertaesus ejus vitae ad extrcmum canls '''^*'^ '"■ ' ^ 



Aufugit. llerus huic pestea casu obvius 



Convitium ingens ftcit , oneravit probris , 



Et bestiam appellavit ingratissimam , 



Quod semper ab se pastus atque habitus bene , 



Nec verberatus umquam , herum tam amabilem 



Relinquere induxisset in animum suum : 



Tu tu ipse , tu me verberasti , inquit canis , 



Tili dipilattim tergus hoc miserum , tibi • :■-' 



/lccepta refero facta flagris ulcera , 



Etenlm quod , imperante te servus tuus ,,?-''■ 



Faciebat , abs te id esse factum existimo. 



■■■•■■ Aeque est nocens, qui mandaty atque is ^ qui facit, 



.i'-J 3tii(] l^.ljp.-ici.u. .cL 



llerus ct Canis.'Eaec fabula tiusqnam exstat in collectionibus vulgaribus Aesopi, 



Pliaedri, Aviani, veriim invenitur inter fabulas prosaicas Laurentii Abstemii No. 36. 



Vid. Desbillon. ad fab. 4. Lib. VII. 



' Conviciiim ingens. Ne quis putet illud /«^m minus convenire fo«v/«o , conferat Li?r 



Lib. II. cap. 22, „ Ad haec visa auditaque clamor ingens oritur." 



Hahitus hene, Pro vulgari bene tractaius, Plautus Menae. Act. V. Sc. 2. vs. 50. 



Quando te auratam et vcstitam bene habet, 



sic male hahere apud. Caes. B. C, Lib. I. cap. 63. 



Induxisset in animum suum. Locutio imprimis Terentio dilecta Andr. Act. V. 



Sc. 3. vs. la. 



.1 Citm 



