«« JOANNIS HER.MANI KROON 



cum ita animum induxti tuum, 

 ibidem Act. V. Sc. i, vs. 15. 



Per ego te Deos oro, ut ne illis animum inducas credere 

 Similiter Adelph. Act. IV. Sc. III. vs. 6. 



Nunquam te aliter , atque es , in animum iiiduxi meum, 

 et passim alibi. 



FABULA QUINQUAGESIMA TERTIA» 



CANIS ET CARO, 



Canis ore frustum carnium ferens , vado 

 Transibat amnem, quumque contemplanti aquarn 

 Speciem ampHorem carnium illa redderet , 

 Verum atque certum obsonium de faucibus 

 Amisit , inhians illi imaginario, 

 Lelusus ergo , speque frustratus sua : 

 O me pecudem , ait , quanta ego imprudentia- 

 Id quod tenebam, amisi , ut id , quod non erat^ 

 Captarem, et umbram corpori amens praetuUL 



Ne incerta certis anteponantur , veto. 



Canis et Caro, In vulg. Coll. Aesop. non exstat. Sed Graece est inter fabulas 

 Aphthonii Sophistae No. 35. et eas quae Syntipae Philosopho Persae tribuuntur, quas- 

 que Graece et Latine e duobus Codd. Mosquensibus Ao. 1781. Lipsiae edidit Christ. 

 Fred. Matthaei; vid. de Furia in Proleg. pag. xxix. qui utramque fabulam exhibet 

 No. aip et 339. An hae tamen Graecae fabulae Faerno innotuerint diflicile dictu est: 

 nam licet eadem fabula exstet quoque apud Phaedrum Lib. I. fab. 4. et hinc eam imi- 

 tan potuerit simili ratione, qua fabulam ejus secundam expressam esse supra suspicati 

 sumus, id taraen mirationcm facit, fabulam Graecam Syntipae cum hac nostra principio 

 ita congruere, ut hanc ex illa desumtara statueres. Sic enim Graeca: Ky«!/ «pn-airo:? 

 ^fZiia ix [iOixsXiJou, ^xiro (puyccq insrOsi/, xai e^lja.(rsv irl Tivot, mrxiAOV. nspixioufievog 

 ^s «.iiTov, cf^ iv To7g u^xa-i t^v tou Pfu/MTOi atiUv, toAA^j ouffav , ou 'icpsfiv, eunsyeU- 

 e-Tsfov. ^ Kix) Tou STOiiXTog to fipZfix aTroffi^ai; i7r) t^v IfaSsHaav auTou sx,uv xinTitTslyeTO. 

 Vel igitur Graecam fabulam novit , vel casu factum est, quod Faernus idem illud na- 

 turae pliaenomenon, imaglnes rerum in aqua majores apparere in suum usum convene- 



lit. 



