RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. (J/ 



rit. Apud Phaedrum hiijus rei nulla ratio habetur , estque omnino ejus fabula multo exi- 

 lior , quam illa Faerni. 



Ohsonium dc faticibus amisit. Saepius verbum amittere ita usurpari a veteribus op- 

 time probavit Burmannus ad Phaed. Lib. I. fab. 13. Unum Ciceronis locum apponere 

 sufficiat Lib. III. Verr. cap. 13. „ Cum rem de manibus amisisset," 

 Inhians illi imaginario. Senec. Trag. Herc. Fur. vs. 166. 

 Hic nullo fine beaius 

 Componit opes , gazis inhians, 

 inhiare aliquid est apud Virg. Lib. II. Georg. vs. 463. 



Nec varios inhiant pulchra testudine postes» 



FABULA QUINQUAGESIMA QUARTA. 



ASINUS ET APER. 



Magnanimum quum segnis apram rideret asellus, 

 llle premens iram et sedata mente renidens : 

 Perge , inquit : tiam te tua tutum ignavia praestat, 

 Nec tu umquam tantis potis es me incessere probris , 

 Tam vili ut digner generosum sanguine dentem. 

 Nam quamvis noxam meritus dignusque malo tu, 

 Nostra indigna tamen sese huc demittere virtus. 



Vr^-tutem ne forte tuam contemptior hostis 

 i.:.iiuinet , ultrices moderare potentior iras, 



Asimis et Aper, Inter Graecas Aesopi fabulas omnino non habetur, exstat autem apud 

 Phaedr. Lib. I. fab. 29. sed ita, ut si eam forte noverit Faernus, nihil inde nisi for- 

 mam desumserit, aliud quoque illi epimythium adnectens. 



Te tua, Solemnis est elegans ista junctura vocum tua te, mea me, et inverso or- 

 dine te tua^ me mea ^ Tibull. Lib. I. eleg. I. vs. 3. 



Me mea paupertas vitae traducat inerti, 

 Dum meus assiduo luceat igne foco, 

 Ovid. Epist. II. Her. vs. i. 



Uospita , Demophoon , tua te , Rhodopda Phyliis , 

 Ulira promissum tempus adesse queror, 



I ft et 



