jw». JOANNIS HERMANI KROON 



■ , .'03 .-^lV) 



FABULA OCTOGESIMA SEPTIMA. 



AGNUS £T LUPUS. 



Stam in stipremo culmiiie agnus aedhim 

 In transeimtcm probra jactabat liipim , 

 Quaecumque in improbam , et voracem bestiam^ 

 Saevam atque sanguinariam dici queunt, 

 Olli quieta mente subridens tupus : 

 Non tu mihi maledicis , inquit , o bonoy 

 Sed istCf quo confidis , cxcelsus locus, 



Adverstis homines praepotentes , et graves , 

 Tenuibus animos tempus addit , et locus. 



Agnus et Luptis. Bis exstat inter Aesop. vulg. coU. No. 139 tx. 148: in illa autein 

 pi-o agno hoedus substituitur ; e Flor. Cod. eam edidit de Furia No. 75. Aliam quo- 

 que hujus fabulae editionem exhibet Tyrwhittus in diss. de Babrio pag. clxxiv. docens 

 etiam in nonnuUis libris pro agno hoedum substitui, qui et hoc modo Babrianam fabu- 

 lam numeris reddcre conatur : 



Awog ■Ttoip^ei rpiyitov, iuhv- ixKii<pxg, 



^Afvsiog ixuTOv e?,eys 7ro>,Kx l3Kais-(piJi4,coi;' 



K^xsivog sIts , Tixg aiKyovxg vptav , 



n. Txv , 6 TOTTog lis Xoi^o^si '-au fii} kxuxc^' 



FABULA OCTOGESIMA OCTAVA. 



ASINUS ET VULPES. 



Leonis olim pclle asellus indutus 



Reliquas quadrupcdes territans vagabatur. '•*■ "> •- 



Vulpi qitoque obviae insolenter insultans , • ' 



Terrere et hanc tentavit: illa , quae ignavum 



Rudentis ejus forte murmur audisset : 



Tuay inqiiit, ista horrenda torvitas oris 



1 



