RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 'lo^ 



Quodfromi haererait. Lucian. Var. Hist. Lib. H. cap. 3. mentionem quoque faciens 

 liujus fabulae, eandem Momo repreliensionem adscribit. 



Vel per patulam apparere fenestram, Idem Lucian. in Hermot. d. 1. §/ot/ ,,.1, y.a.) 

 6vpiloi? i:7c!wccy aCroi y.o!,tx to crTBfvov, cSj avii7rsT0ci7h7!;av , yvciptnx yiyys^Oxi S.wx^,v &. 

 fi0V>i.eTOil Kxl iTTivosT. 



FABULA NONAGESIMA TERTIA. 



ARBORES ET RHAMNUS. 



Regnum oltm oUvae detulerunt arbores , 

 Et valida late scepira gentis frondeae, 

 Quibus illa, quae conteina sorte esset sua : 

 O amicae , ait , meamne pinguitudinem , 

 Diis , atque hominibus expetitam , deseram , 

 Ut imperem , regnique curis macerer? 

 Ite , oro , et alii sarcinam hanc imponite. 

 Rejectae eunt ad ficum , uti regnet , rogant ; 

 Quae et ipsa , per se laeta nativis bonis , 

 Egone ut mcam duhedinem , et suavissimos 

 Fructus , sapori mellis Byblaei pares , 

 .^ngore mutem , quo hic honos exuberat ? 

 Re rtirsus infecta haesitabundae arbores 

 Vitem quoque statuere tentandam sibi. 

 Ea tum nigranti concolores purpurae 

 Uvas onustos explicatis per palmites: 

 Videtis , inquit , has opes , hanc copiam , 

 Hoc delicatum tot racemorum decus , 

 Deo unde , hominibusque humor acceptus fluit ? 

 Hacc dona opima , haec tanta naturae bona 

 Ut dcseram , vos estis auctores mihi. 

 Tum vero me cmnes omnium stuhissimam 

 Existimarint arborum , si id fecero, 

 Quo me ipsa pcrdam , ceteris ut consulam. 

 Haec illa: at hae, jam supplicandi taedio 

 Fessae, cc labore, rhamno honorem deferunt. 

 Elatus ille regio fastu, ac tumens: 



O 



3i 



