i4 J. V A N H A L L 



jAcio auclore, totius jurispruckntiac studium non cxliilaratiim tantum, sccl 

 plane coinmutatum sit, atcjue, aditis primum, aut accuratius perlustratis ju- 

 ris fontibus, Iiistoricuni cxsistere coepcrit. 



Rcdit igitur oratio, a quo incepit. Habent saeculi scxti decimi et prioris 

 partis saoculi scc{uentis interpretes cam laudem, ut in excolendo juris stiidio 

 non minorcs feccrint progressus, quam ceterarum gcntium jurcconsulti ingc- 

 niosissimi et doctrinac laude clarissimi. 



Longe majorcm autcm, consenticntibus omnibus, mcrentur laudem, qui 

 saecuii septimi decimi partem postcriorem inclytis suis iionTinibus in hac Ba- 

 tavia illustrai-unt, necfiie liabent fere, quo tantae laudis partem sibi vindicent, 

 iuterpretes exteri. 



Fuit enira liaec illa aetas, qua, newtoxo et leibnitio ducibus, Ln An- 



glia et Gennanid Pliilosophiae cffloresccrct studium ; jurisprudcntia vcro aut 



ncgligcrctur omnino, aut ita tractaretur, ut, quae apte ct perspicue a Roma- 



nis csscnt exposita, divisionibus ct distinclionibus cfficercntur confusa; quae 



latine dicta essent, vocabulis barbaris reddcrcntur dcformia ct obsciu'a. Quip- 



pc, ut miiversa methodus crat scholastica, ita ct delinitiones, distinctiones , 



ipsa adco vocabula cx jure Canonico, ex Piiilosophia quadam theoretica, ex 



ipsis sacpe sacris httcris erant petita , adcoquc , ut ad usum temporis aliquan- 



tum conformata , a simplicitate tamen atque el(>gantia , qua Romanorum 



scripta lantopere se commendant, quam maxime aliena. Unus leibnitius, 



ut Philosoiihus egregius , ita, habita ratione tcmporis, juris probabiliter pe- 



ritus, intcilexit saltem methodum, qua Gcrmani utcbantur, csse incptara. 



Thomasius autcm, vclhocipso, quod jus Romanum, summa licet inju- 



rid, continuo carpcret, atque id omnino agerct, ut nullam ejus in Gcrmani^ 



csse auctoritatem ostendcret, illud cfFccit, ut qui ab eo dissentircnt ipsam ju- 



ris historiam ,imprimis rccentiorcm, attcndere dcbucrint. 



Franco-Gallis praeerat hac aelatc ludovicus xiv. Novistis A. A.! cjuant- 

 opcre ejus rcgno florucrint litterae, quam multi et Poctac et prosae orationis 

 scriptores cxstitcrint, cfui nominis sui perennia rcliquernnt monunicnta. Te- 

 uclis regias illas sociclates, artibus ct doclrinis dicatas, ab co, aut insLitutas, 

 aut publica pccunia adjutas. Scilis doclas illas ephcmerides et lexica, maxime 

 historica, hac actiitc scribi coepissci ingcntem vclcruiii scriptorum numerum 



in 



