O R A T I O. ■ aS: 



KEENENi seqaenduin mihi exemplum proponerem, eademfnre, qiia illi, in 

 litteradssima hac civitate, vi^ insisterem. Quod si, et doctrinae celebritatc, 

 quae mihi nulla est, et ingenii acumine, qaod quam in me exigaum sit haud 

 ignoro, vix ac ne vix quidem dignus esse videor, qui in corum locum succe- 

 dam; attamenita, Viri Amplissimi! Vobis velim persuadcatis, nihil me per 

 totam vitam antiquius, nihO honestius, nihil denique sanctius habiturum, 

 quam ut, si tantorum virorum laudem aequare pro mca mcdiocritate non con- 

 ligcrit, laborum certe et studiorum imitator atque aemulus cxsistam. O prae- 

 claram meam vitae conditionem, cui in amoend licet civitate, at remotiore 

 tamen ab Urbe natali, mearimi rerum sedem vix coliocanti ct causarum pa- 

 trocinium vixdum recipienti, nihil dcnique tale opinanti, Vestro beneficio, 

 in hac, at quali et quanta civitate! honorificentissime illud mimus oblatum 

 sit, cujus i^atio id unum exigit, ut in tali civitate, apud cives, familiares, 

 eognatos, in iis studiis, quae mihi prae ceteris sempcr in dcliciis Fuerunt, 

 vitam meam collocem! Quod igitm' petendum a Vobis mihi rcstat, hoc est, 

 ut, quo et puero, et adolescenti, et juveni frui mihi contigit, eodem dein- 

 ceps quoque benevolo Vestro animo, me complectanuni ac sustineatis! 



Est illa more Majorum recepta consuetudo, ut, muncris auspicandi causa 

 orationem habenti, pubhce profiteri liceat, per quos ad qualemcumque doc- 

 trinae fructum pervenisse se, et existimet, et gratus agnoscat. Itaque tu si- 

 nas, velim, Pater carissime! ut, hac doctorum hominum frequentia, te 

 primo loco Pracceptorem meum compellem! Fuisti tu mihi auctor studiormn, 

 dux vitae, amicus certissimus; ut longe arctior etiam tccum mihi grati animi, 

 quam naturae, quae arctissima est, intercedat necessitudo. Quod si igitur 

 et mihi et fratribus bona evenerunt haud pauca, unmii illud summura est,. 

 quod Te habuimus eundcm vitae auctorem , vitaeque bene inSLitiicndae adju- 

 torem! Equidem sentio! Virorum optime! mihi nimc imprimis, quasi in 

 eonspicuo magis loco posito, tuis opus esse consiliis! Illis igitur me carere 

 non patiare! Quibus, quo diutius fruar, ut per longam etiam annorum se- 

 riem, uxori, liberis, litteris et Civili Prudentiae salvus sis, Dcum Opt. Max. 

 enixe precor!' 



•' Ad Vos me converto,. Viri Clarissimi! nuper Praeccptbres ! nunc CoIIegae 

 Conjunctissimi! Sed Vos cum intueor, nescio quo pacto, quae vobis dicenda 

 hiibebam bene multa,j fere excidisse videantur.. Ut enim Vestra in me col- 



la-T 



