GOMMENTATIO 



A D 



QUAESTIONEM THEOLOGIGAM. 



PROLEGOMEN A; 



vJuaesdonem de Entis illius supremi , quod Deum appellainus, natura, diflScilitnis ac 

 simul gravissimis esse adnumerandam , inter omues omnino constat. De Dei natura 

 jueditai'i, eamque perscrutari, philosophi est, semper fuit, ac quauti locus de Deo 

 neslimatur Theologis , sanclae discipliuae nomen abunde testatur. Et pi'ofecto nulla 

 potest esse materies , quae hacce pracstantior habenda siti Dei idea summa est sum» 

 meque egregia, quam slbi fiugere possit ratio. In hac enim omnia conjungenda 

 sunt, quae perfecta dicuntur, omni imperfectione negata. Quis talia cogitans, non ad- 

 mirabitur Simonidem illum , sapientis nomine juste ornatum , qui , quum quaesivisset 

 tyrannus Hiero , quid aut quäle sit Deus ? deliberandi sibi unum diem postulavit : 

 quum idem ex eo postridie quaereret, biduum petivit : quum saepius duplicaret nu- 

 merum dierum admiransque Hiero requireret, eur itafaceret: quia quanto, inquit , 

 diutius considero, tanto mihi res videtur obscurior (i). Quum enim absoluta Dei 

 cognitio ad ipsum solummodo Deum pertiu^t, haud mirum profecto nobis videatur 

 oportet, nullum inventum esse locum , de quo tantas opiniones, ac tantopere a se 

 discedentes homines protuleriut. 



Ita autem nostra sese habet indoles] ut ab hac idea summae perfectionis enu« 

 cleanda desistere nolit. Omnem huic enucleandae operam sibi navans, ideam in 

 plures dissolvit partes, quae conjunctae ideam constituunt. Ne autem misceamus 

 quadrata rotundis , in accurata partium distinctione versari debet meditatio nostra, 

 Qui enim distinciiones negligant, notiones confundunt, atque ad falsam rei cogni- 



tio- 



( I ) C'cero de Nat. Deorura Lib. I. Ca^. XXII, 



A 2 



