12 E V E n [I ,\ n D I 11 E I K E S S I K K E S 



proprielas , qua el existenliae et volunlaiis snae causam nori in al'io enle extra 

 sc habet. 



II. Llbertalis Dlvinae notio, 



Intlcpendeiitlae notioiie enucieata , oratio nostra in Libertate divina describenJa 

 veisamr, Quae quidem disqiiisitio liocce loco brevis esse potcst , cum Liboitas divi- 

 na in sequeiilibiis commentatiouis nostrae parlibus accuratius sit describenda, pro- 

 taiida, atque ab omni dubio reiiiovenda. Hie taiitiim rationem propositam sequen- 

 tes via negalionis et eminentiae Deo adscribiuius Libertatem. öi vero a G, T. Kru- 

 ffio opponatur Libertatem divinam cum liumana non esse comparandam, haue opi- 

 iiionem, quominus nostram faciamus, fundamentum a nobis positum proliibet. 



IS'ostiam libertatem lelativam diximiis, cum, si ejus origiuem spectemus , ab 

 alieua vi profecta sit. Via negalionis banc tollimus Deoque adscribimus liber- 

 tatem sive spoutaueitatem absolutam, qua causam voluntatis suae in se ipse bä- 

 het. Quum negaiido libertjitis nostrae limite notio sit profecta , haec Dei facultas 

 Liberias metaphysica , vere divina dici polest, atque a Theologis ita dicitur (l). 

 Aliis et insignila est noniiuibus. absoluta Überlas est dicta, non ut Deo sum- 

 nio gradu libertatem adscribcrenl, sed ut eam a relaliva libertate distinguerent; 

 iüdemque baud incommode libertaüs traiiscendentalis nomine est ornata. Ce- 

 terum tenendum esse velim, baue determiuatiouem, quamvis cognitio sit nega- 

 tiva, in posilivam esse mulatam, quod vero poeitivum in sono verborum, noa ita 

 in conceplu nostro fuudatum sit. Pars libertaüs divinae positiva analogica dici 

 •potest Deo cnim facultatem allribuimus, quae simiiitudinem quandam sive analo- 

 giam cum nostra libere agendi faculute ostendit. Quemadmodum in libertate nos- 

 tra, quae est facultas secundum ralionis dicUmina agendi, omni coactione exciusa 

 duas distinguere possumus partes, quarum prima acliouum nostrarum principium, 

 altera vero ipsam agendi vim special, sie ilidem in Dei libertate analogica duas di- 

 stiiiguimus partes. Batione negalionis et eminentiae adbibita. Überlas Dei analogica 

 'ea esset facultas, qua omnia efGcere possit, quae rationi divinae conveniant. lllud 

 facullalis vim, hoc, vero principium, secundum quod facultalis vis determinatur , 

 special; illud libertatem externam, {cosmicam ilidem dixerunt; quae aulem vox 

 nimis angusla esse videtur), hanc vero libertatem internam dicere possumus (2). 

 Hae iam[pailes accuratius libertatem metaphysicam describunt. Singulis notis iu unam 



col- 



(1) Cf. C. G. Bretschneider Handb. Tom. I. pag. 419. 



(2) A Teleribus Tlieologis interna überlas dicta esl liberias spontaneitalis, Arbllriura, quod de&nilio 

 nostra a Deo reraovil, üs Überlas indijß'ei enliae est dicta. 



