3? EVERIIA.RDI HEIKES SIKKES 



Homo vcre liumanus fitlem in Entis illlus suprenii exi.^teuliam , intimo pcclori ab 

 ipso Deo impiessam , Laud quideni rejiccret, si et reveia \iclerel contraria, s«id 

 potius, Dei Cognitionen! liomini denegatain esse, contenderct. Sed ipsa illa vidua - 

 mus, quae vulgo objiciantur. Konnullae profecto oLjectiones ejus iiodi sunt, quarum 

 refutatio salis feliciter ei eveniet, qui meliora docere vult Lomines illos infelices. 

 Sic, si claraent, Deo perfectiones summe gradu adscribi non posse , cum summiis 

 amor cum justitia summa conjunctus cogitari non possit, opponere posset, illos ne 

 nolionis quidem perfectionis divinae esse participes, cum ipsa perfectionis vox doceat, 

 perfectissimo gradu Deo adscribendas esse perfectiones ( i )■ Aliae autcm sunt diffi- 

 cultates, quae et nos, et uniirnquernque de entis realissimi existentia probe persua- 

 sum, angere possent ; quarum didicultatum remolio et fidci nostrae sit sabitifera 

 oportet. Huc spcctat quaestio Facultatis Ciarissimae : « an prorsus tolli possit spe- 

 cies pugnae, quae Libertatem inter atque internam et absolutam Naturae Divinae 

 Necessitatem inlercedere judicatur?" quae quanti sit momenli , unicuique in oculos 

 incurrat neccsse est. Si vero secum cogitet, quaenam ex perversis borum attributo- 

 rum nolionibus ortae sint lites , quibusque erroribus dederint ansam , melius pro- 

 fecto de quaestionis gravitate ei erit persuasum. 



Qua autem ratione bae difficultates removeri possint, ipsa Clar. Facultas digito 

 quasi monstrasse videtur. Species enim pugnae cum ex errore originem ducit, er- 

 rore evitando species pugnae evitatur. Prae omnibus inde, quid sit Necessitas illa 

 et absoluta et interna, ■videndum est. 



I. Ahsolutae Naturae Divinae necessitatis cum liherlate divina conciliatio, 



Ut jam adcurate hac in quaestione versemur, est inquirendum, quid velimus, Deum 

 absolute necessarium dicentes. Cum necessitas modum indicat, quo res a nobis cog" 

 noscitur, sive, uti Logici barbare dicunt, modalitatem (2) spectat, pauca de bacce 

 categoria in medium proferamus , ut inde evadat notio nostra. 



Modalitas indicat modum, quo ens a nobis cognoscitur. Quae entia cum Varia 

 sint, yaria sunt modalitatis genera. Si ens, quod in mente vel est, vel esse debet, 

 est notio, cognoscitur vel necessarie , vel contin genier , b. e. sive notioni talis 

 persuadendi vis inest, ut, bac sublata, ne persuasio quidem esse possit; sive talis, 

 qua sublata notio manet, — quae persuadendi conditionem non conlinet. Sic, si 

 hominis notionem tibi icformes, corpus animusque notae sunt necessariae; color, 



vox 



"-(i ) Cudworlhi Syst. intcUect. Cap. V. § sii ubi vidend. Moshemü annolalio d. 



( a ) er. H, l'lanck PliUos. Religionslehre pag. 49 sqq. j8 sqq. IK, T, Krug Handbuch der PbÜQSO« 

 phie Tom. I. pag, 169. ubi de raodalitate judicii est sermo. 



