4S E VERH A.RDI HE IKE';S S I KK E S 



putaret. Tunc eiiim A.uroliiis (i) nostcr ex caligine in luceni Iranslaliis, Omni acu- 

 niiiii defendit haiicce docti-inam , qaac mtiltos sorlita est iniuiicos , sectatoves mul- 

 tos , intcv quos praecipue Lulherus, Calvinus, Syiiodi Dordi-accnac patres laudandi 

 sunt. Cum ab Augustini iiide tempoiibus liac de nialeria , qnae unice fcre liber- 

 tate divina nititur , multum disputatura est, aliis Duo dignam , aliis indlgnam haben- 

 lib'is , baec oninino a nobis esset explicanda , nisi nobis adessent rationes , q 'ae quo- 

 minus faciamus impedireiit. Qiiis raiione duce cognoveiit mentem diviuain, ])iofim- 

 ditatesqne Dei ? A Deo bominibus revelari polest, nee ratione sibi relicta inveniri. 

 Inde nee ad scriplioiiem nosliain , multoque minus ad dijudicationem nostram pet- 

 tiiiet ; qnae quidem viii summe Ven. H.. Muntinghe ( 2 ) verbis affiiiuare liceat : 

 « Deci'ctum divinum," sie magnus vii' loquitur, «in quantum ad singulas res, 

 sirgulasque pei'sonas pertinet, nobis vel plane incognitum est, vel non nisi evenlu 

 revelationeve Dei peculiari nobis inuolnit, adeoque nee disputandi argumentum 

 nobis praebere potest. — Haec si teneamus," sie paucis interiectis pergit, « facile 

 onincs de decrelis diviuis dispulationes evilabimus : saltem pUira nobis de abslruso 

 liof: argumento cognita non sunt, et qui iihra liaec disquisiliones suas exteudit , sive 

 absoluti , sive conditionati decreli causam tueatur , sive aliam foveat senlentiam , ea 

 liniatur, ad quorum coguiliouem nuuquam pervenire potest ingenii humani tenui- 

 tss , quae temerarla esset, imo et verae rellgioni fuueslissima petuiantia (3^." 



Post Augustinum barbariei tempora incipiebant; apud Theologos ac Philosophos 

 notioucs libertalis diviuae iuvenimus , liisce temporibus dignas , e quibus miriüci ab- 

 surdlque prognati sunt errores. Arbitrium brutum, u'illas rationes sequens , muUi 

 Duo adscribebant. lade apud Theopbylaclnm quaeslio veuit in censum: '' Afx, ouv 

 "huix.r.xi i Qchi Ksä To 'yiyotiog äg (jM yiyii/o; iroi>i3(x.i; inde quaestio: niim Deus facere 

 posset immoralia ? imo, tanta fuit insania , ut quaei'ereat: num Deus efScere possit , 



ut. 



(i ) Aiigustini doctrinam accurate exposuit IV. Münscher in DogmengescTiichle P. IV. pag. 170 sqq. 

 itideraque brevissime C. L. Giesder in Lehrbucb der Kircbengescbichte Tom. I. pag Sgo sqq. — Cf. 

 et C. G. Bretschiieider Aphorismen über die Union der beiden Evangelischeu Kirchen etc. — Omni 

 dialectices acumiue praedestinationis doctrinam defendit F. ScUkiermadier in lib. über die Lehre von 

 der Ervv-.ihlung , besonders in Beziehiuig auf Herrn Dr. Bretschneiders Aphorismen : in Theologische 

 Zeitschrift von Schleiermacher, de TVetle, und Lücke, Part.I. pag. 1 — 119. Ltclu digna nobis vi- 

 detur dlsp. C. F. Amman : über die Folgerichtigkeit des Evangel. Lchrbegriffes von der siltl. UnvoU- 

 kommenheit des Menschen und seiner Eiwählung zur Seligkeit: in Magazin für christl. Prediger, Vol. 

 IV. Partiell, (contra Schleiermacher scripta). 



( 2 ) H. Muntinghe Theol. Christ. Tbeor. Pars II. pag. 162 sqq. 



( 3 ) Cf. et J. van Voorst Comp, Thcol. Cbrist. Luc. III, §. 8. pag. 43; ; 



