COMMEJfTATIO ad QU AES TEONE-.^I THEOLOGICÄM. 



6t 



Äelevminavi patiniur. Sic hac perversa libertatis dirinae notione ductus, omnem li- 

 Lertatem nostram sustulit , eamque in absolutam Necessitatem' mutavit. 



Si ita ses« Labet nostra libertas, moi'alicatis notio Schdlingiana miram itidem ha- 

 bere debet speciem. Sic enim nos putamus ^ omnem moralem nostram conditionem 

 pendere e recto vei perverso- arbitril usu ; nos cum hominem moraliter bonum dici- 

 mus , qui mores suos ad legem moralem componit; — Schellingius aulem , liLertatis 

 divinae natione perversa ductus, prorsu» alia docet. Quatenus ex nostra opinione 

 libere agimus , defecimus ab absolute; nihil sumus. tude haec libertatis nolio est 

 removenda, ac Deo debemus reconcüiari (i). Quae quidem remotio non debet 

 esse actio nostra, — tunc enim libere agimus, h. e. tunc nihil sumus, sed pati de- 

 bemus absolutam necessitatem nos redacere in absolutum , ut desinamus nobis ad- 

 scribere persoualitatsm , ut vana illa opiuio de libertaiB nostra personal! prorsus 

 toUatur, — Cl. Borgerus (2) inde quam verissime scripsit: << PliUosophus (Schel- 

 lingius) nos toUit, libertatem nosti'am peTsonalem tollit, eamque in Absolutum trans- 

 fert , eandemque esse dicit ac necessitatem. Quae omnia a communi virtutis notione- 

 alienissima sunt, quippe in qua sumatur , et personas nos esse, et libertate praedi- 

 los, et ea quidem libertate, quae necessitati opposita sit. Ex quo hoc perspicuum^ 

 est, Schellingii doctrlnam non tarn noxiam esse, quam potius mortifeiam virtuti , si 

 ijuidem haec vox ita accipiatur, quemadmodum praeter Scheliingium ejusque secta.- 

 tores , ab omnibus hominibus accipi seiet." 



Habetis, Glarissimi Viri !. meam ad quaestionem proposLtam responslonem. Sentio, 

 quo jure juvenes in scriptionibus edendis , omnia proferre solent , quae judiciis de 

 iis mite reddendis possent inservire. Hunc juvenum morem sequor. Non quidem 

 ea recantabo, quae de argumenti sublimitate , responsionis difScultate cet. jam mo- 

 nui, nee et, quae ceteroquin jure possem proferre, de ingenii mediocritate nee de 

 scribendi opere insolito , dicam; sed potius pauca afferam, quae, Uli spero, in judicia 

 Vestra nuUam non exerceant \im. 



Temporis limites, quibus is circumscribiinr , qui in honorificum Iiterarum certa« 

 men se confert, ipse ego angustiores reddidi. Ita enim sese habuit studiorum meo- 

 rum ratio, ut aliter agere nee auserim, nee et potuerim. Tempore non exiguo jam 



prae- 



( 1 ) Schetting Philosopliie und ßeligion pag. 4^ 

 (s) Borger de Mystlc. pag. soS. 



H5 



