RESPONSIO 



A D 



QUAESTIONEM CUEMIGAM. 



»• ^^i^i^'^fc/^/lL/vy^hi^M 



P R A E F A T I 0. 



v^uum ante sex ferme menses, quaestionem ab Ordine disciplinärum Mathematica- 

 rum et Physicarum, ia Academia Lugduno-Baiava, de Chemia propositam, inspice'- 

 rem , statim quidem , ut eram chemiae amans , argumenti gravitate capiebar : sed 

 quaestionem, cui responderem , nimis amplam et difficUem, vires meas juvenilemque 

 aetatem superare arbitrabar. Nihilominus tarnen itnum alterumve auctorem de aana 

 marina agentem, discendi cupidus, evolvere coepi et legere. Quo lecto, mecum de 

 argumento cogitantem, nescio quid suavitalis praeter gravitatem adeo tenuit , ut in 

 unius tantum auctoris lectione vis quiescere potuerim. Cum igitur plures adirem 

 cui antea unius tantum scripta legenti omnia bene constituta et certa propemodum. 

 Tidebantur, jam undique lites , undique conteutiones in oculos incurrerunt. Ouod 

 autem dicunt, ipsas lites animum magis intendere, verum esse sensit nam ab auctore 

 pedetentim ad auctorem procedens, principes hac de re scriptores , Thomsonum. 

 scilicet, Gay-Lussacium, Murraeum et imprimis Pfaffium et Marcetum brevi perle- 

 geram. Horum autem lectio quasi sponte me ad experimenta , primo pauca ista et 

 parva, deinde et majora instituenda et plura perduxit. Tunc demum de scriben- 

 da commentalione cogitare coepi : audendum esse : fortimam audentes juvare : Jabo- 

 rem illum miLimet ipsi minime ibre inanem. Inde haec , quam dijudicandam mitte 

 scriptio crevit : de cujus tamen dispositione quaedam praemonuisse haud inutile 

 er it. 



Totam quidem commentationera ad ductum quaestionis accurate esse cönficiendam 

 arbitrabar, et, quod vel ipsa quaestio indicare censeatur, in tria capita dividendam. 



A 3 Pii- 



