3i GERARDI ARNOLDI NICOLAI ALLEBE 



CAPUT SECUNDUM. 



INQXriRATUR QUAENAM SINT PRINCIPIA AQÜAE MARINAE CON- 

 8TITUENTIA PERPETUA, QUAENAM CONTRA ACCESSORIA ET 

 MINUS CONSTANTIA; TUM QUIBUS UTRORUMQUE JODIUM 

 ET BROMIÜM SINT ACCENSENDA? 



f. 1. 



l^on sine aliquo timore ad Iiancce scrlptoris meaB partem transeo. Sum enitn ia 

 eo, ut matei'iem attingam , de qua summae lites actae sunt , et nunc eliatn inter 

 prlncipes in Cliemia vii'os contentio est; ad quam recte illustrandam et extra dubium 

 collocandam, ( siquidem ünquam extra dubium collocari poterit) summo ingenii aca- 

 mine opus erit , summatjuc aiiis cAcu-ltailuin-. Quaproptor eum ex natura quaestio» 

 nis cui respondere conatus sum, tantas attingere liies , meum sit, tironi, cunctanter 

 talia adeunti, si quid peccaverit, venia detur, 



Quaeri possit quaenam principia aquam marinam constituentia, perpetua nuDCa- 

 peulur? Sunt, ni fallor, maleries illae , sive simpliccs sive compositae, quae in sia- 

 gulis aquis maiinis, ubivis , tarn ad Polos quam prope Aequatorem , et semper, tarn 

 nunc quatu olim inveniuntur, quarum tarnen copia , pro vario locorum situ et natura 

 diversa est. 



A simpliciore ad magis compositum procedamus. Aqua quaevis marina, praeter 

 principia aquam in genere constituentia, quae mittimus, tria mihi acida , tres etiam 

 bases perpeiuas , contiuere videtur. 

 Acida haec sunt r 



Muriaticum sive Hjdrocbloricum. 

 Sulpburicum. 

 Carbouicum. 

 De Murialico dubitare nemo polest. Constiluit nimirum cum soda salem commu- 

 ucm. Hunc aulem in omni aqua marina perpetuo adesse, omnes norunt. 



^eque de Sulplmrico qnis incerlus sit: nam inter omnes auctores de illo constat, 

 etsi de basi ejus dissentio est. 



