34 GERARDI ARNOLDI NICOLAI ALLERE 



duci queant. IJ autem fit in singularibus officinis, sali decoquendo insei'vlenllbus 

 nostratibus Zoulleten, Illic quidem salsae aquae primo ebulliant, donec nascalur 

 in liquoris superficie pellicula , qua nata, in singularia vasa ampla et plana, et sie 

 evaporalioni magis apta , transfunduntur, et lenl sed coutlnuo igae dissipantur, donec 

 maxima salis pars crjstallos finxeiit. 



Aquae, quae natis crystallis innatant, aquae lixivae dicuntur , et in alios ilnes , 

 ut in posterum \idebimus , adliiberi possunt. 



Praecipui auctores qui de technica salis separatione egerunt, sunt: J. P. Langs- 

 dorf, Einleitung zur henntnis in Salzw er Isachen Frankf. anno 1771. 8''. Ejus- 

 dem Ausfuhrüche Alhandlung von Salzwerken dessen 1781. K. C. Langs- 

 dorf« volhiändige Anleitung zur Sahwerlshunde Altenburg 1784—1796. Wil- 

 liam Browning'« Kunst Küchensalz zu bereiten, nebst vorgeschlagenen Ver- 

 besserungen, durch T. W. Heun. A. von Humboldt Versuch über einigte 

 Physische und Chemische Grundsatze der Salzwerlahunde. 



§. 3. 



DE MAGNESIAE SEPARATIONE CHEMICA. 



Älagnesiae cliemica a Calce separatio dudum inter difEciliora artis nostrae problemata 

 est adnumerata. SoleLaat autom antoa Coloom. cimul ovnn Magnesia, per Carbona- 

 tem aut Potassae aut Sodae, e muiiatica aut nitrica solutione praecipitetn expellere : 

 praeceps lata materies sulpburico satura fiebat : nascebantur Suipbas Calcis et Sulphas 

 Magnesiae : Lic autem aqua solvitur, ille non solvitur: sie uterque sal separabatur. 

 Haec tarnen methodus duplici vitio laborat: nam semper aliquid Magnesiae, adfuso 

 Gßrbonate in solutione manet , et praeterea Sulphas Magnesiae ustus saepe tardissime 

 solvitur. 



Quum antea jam animadversa essent haecce vitia, Murraeus aliam propösuit ex- 

 pellendae Magnesiae rationem; eam scilieet, qua nos in analysi usi sumus et de cujus 

 iucommodis et commodis , in sectioue quarta primi capitis, satis jam monuimus. 



Anno denique saeculi nostri decimo nono, aliam etiam rationem propösuit Long- 

 champius. Utitur ille Carbonate Ammoniae ; expellitur Carbonas Calcis: qui eo- 

 dem modo colligitur, quo colligendus et siccandus est Oxalas Calcis. Hancce quidem 

 metbodum ideo auctor praefert, quod Carbonas Calcis facilius possit coUigi quam 

 Oxalas calcis, et quod in siccando non tam facilis metus sit dissolutionis : sed quo 

 yilio usum Acidi Oxalici laborare diximus , eodem et baec metbodus non caret : 

 nam nisi liquor staiiui post saturalionem coletur , uascitur praeter Carbonatem Cal- 

 cis etiam Carbonas Magnesiae. 



