i4 GILLRSir DIONYSII JICOBI SCHOTEL 



tliograpliiae efficiant, primutn de Iiis agamis , deinile de vera verbonim signiGcatio- 

 ne etc. quacdam addamus. 



Si coniparemus, qiae Clar. S i e g e n b ee k in Verhandellng over de NeclerduitscTia 

 Spelling de verborura notavit Etymologia, cum iis, q^iiae passim in II ii y d e c o i> e r i 

 libi'O occuirunt, nou mlramur ejus mcrilonim in banc linguae partetn menüoncni fe« 

 cisse lerum peritos. Quodsi pracccpla, cjiiae passim dcdit, legamiis , facile apparebit 

 ( nisi forte pauca excipias ) illa voritati convenire et valde esse commoda. Non 

 ita absurde et falso de Etymoloj;ia juJlca^it, lU temere illani esse secfiiendam doce- 

 rct; ])0C enim inutile et inconsideratum et nullo modo faciendum esse judicavit (i'). 

 Et bene mibi observasse videtur, ad proprias vocnm significationes cognoscendas et 

 bonam linguae coguiliouem, omnino opus esse Etymologie (2). Ejusdem etiam fuit 

 cum J, G. Wachtero senteutiae : Ortbographiam ex Elymologia pendcre (.i),ne- 

 que solam pronuntiationem Orlhograpbiae ducem esse debere ; nam variam in varii« 

 civitatibus esse -verbi cujusdam pronuntiationem , unde magna oriatur conf'usio. Sed 

 grammatica, inquit, sequamur elemenla , quae sunt pcrspicua et simplicissima. Multa 

 alia praecepta notatu digna adscribere possim; liaec aulem sufllciaut : nemo certe 

 in bis laudem , quam meritiis est, illi abjndicabit. 



Haec de Etymologia mihi copiam faciunt de verborura. iisu aliquid diceiidi, et in eo 

 quoque legentium dcsiderio satisfacere coaabor ; quippe iu altera hac Orthograpbiaa 

 lege observanda et laudanda optirae versatus est H u y d e coperus. Sed pro insli- 

 tuti ratione satis dixisse speramus, sl animadverterimus senteniiae optimorum philolo- 

 gorum de usu vei-borum universe quidem respondere Huydecoperi praecepta; 

 an vero omnino, vehementer dubito. Sed age , ne injusti videamur, deieudamus 

 paucis doclriuam Huydecoperi. 



Videtur usum loqueudi, inprimis sl ab optimorum scriptorum nsu differat, re- 

 gtilarum stabiiium auctoritati non anteposuisse , ex iis, quae Tom. I. pag. ,ioS. 1. c. 

 notavit: « fViJ zeggen het dihwyls en herhaalen hier, dat hei dagelijL-scli gebrtiih 

 « van sprehen een blinde leidsman is , in hei reckte gebruih der woorden te be~ 

 t paalen." et pag. 176. « men moet de redeten uit het gebruik hunneii hlem gee- 

 nven; zoo is 't , en dat zal ik doen , doch uit het gebruih van sdLrijcen, dat 

 .« allsen behwaani is , om de regelen gewigt bij te zelten. 



Et in vcrborum usu classicos, ut Hooftium, Vondelium, esse sequendos pas- 

 sim. 



(i) Vilo Pr. Tom. II. pag. 254 seqq. et Cl. Siegenb. Verh. pag. 3i seqq. 

 (a) Vile Pr. Iojji I. pag. aSi. et allis locis. 



(3) Hanc eliam sententiam probavit Cl. Siegenb. 1, & pag. 49. Doct. Bilderd, se et opposuÖ 

 jag. 4«. 1. c. 



