53 GILLESII DIONYSII JACOB! SCIIOTEL 



moncm Belgicuin rcdiiccrel! Ex Ma c rl an li 1 Bibüis Rliytlimicis {Bijinlybel)., 

 et f.iLuliä rfuibuscliim rvomaiiensibns (^ Roman van Walet-uein ; van Ferguiil , en 

 Galiene ; van Blanseßoer en Florys) ; egi-egiä illä Joanuis ab llelu (Jan vaa 

 Hein) piignae apud Woe r i n g ii m desciiptioue , miildsqiie alils llbris MSS., (i) sin- 

 gularum. vociim vim, vaiiascjiie segnificiüoncs, pi'aeterca peculiarcs lof['iendi formulas 

 mutui comparalione , pei'spectas habebat, et qiiae dubia atque minus bene intellecta 

 fuerant in Stokli Chronico , illis adliibitis, clara et pcrspicua i'cddidit: et quis 

 tanJem lantam iugcuii perspicacltatcm cl vcteiuin manusci'iptoi'um libiorumque edi- 

 torum cognitionem piac se ferre andcat! (2). Jure igitur lingaae anliquae sospila- 

 tor appcllatiir. Neiiue in antecessoruni vitia incurrit; hi cnim nondutn Slokium 

 ex ipso Stokio cxplicai-e dedicerant: II uy d e c op e r us hoc jatn fecit in Lib. II; 

 452. aliisque ]ocis : jamr]ue Kiliauus, quem II u y de c op c r us magni faciebat et 

 unicain linguae Balavae facem appellabal, rectam hanc esse scriptoris aücujas 

 illusiraiidl viani luculcntev docuerat. 



Annotalioiies philologicas Iluydecoperi si quis vel obiter inspiciat, in oculos 

 ipsi statini incurrat uccesse est, illas in omnes deinceps Stokii libros conscrip- 

 tas , longe Alkemadii et Sebastian! nolis mai-ginalibus antecellere. Elymolo- 

 gicam signiücationem multorum verboium vcleruni , etiam norninum propriorum ,sin- 

 gulis paginis exposuit. Inpvlmis ea sunt attendenda , quae Tom. II. pag. 45i. Chron, 

 ihylli. notavit de vocabulo OIIÖC; qua voce, moleslia , dolor, ira et in Universum 

 orancs animi afTcctus exprimuntur: verbum nilbCU semper veibo m/cjscj interpretari 

 posse, docuit pag. 455 cel. Tom, III. pag. 44j. scripsit, illos vehementer errare, 

 qui vocem ßegficticil , vccabulis begaafd, geleerd, {eruditus) interpretandam ess9 

 censueriiit: ßcijljchcil Illbc non sunt Jiominss erudili , ingenü dotibus praedili; scd 

 qni monachoriun vivendi ralionem amplexi sunt : quam explicationem veram esse» 

 Huy de c ope ru s , exenijdis e variis MSS. inprimis e MS. der sielentroest alla- 

 tis.satis probavit: ut et vetcres , verbum zieh begeven , ^ro monachorum vivendi ra» 

 tionem amplecli , usurpasse. Legantur - eliam quae T. HI. pag. 110 et 111. scripsit 

 de vcrbo brilU^t. Alkemadius hanc vocem, ut saepe, non int^Uexit : Kilianus 

 ttUStig quidem et bjjc^tig, non vero ötuujt in Lexico interpretatus est. iJPruii^t 

 significal ,^e«feW, dringend geweld , i^violenla impetaosilas). Male veteres inter-. 

 pretes putaverant verbum 0cnei]bcn, interpretanduui esse verbo ergens gewag van 

 maJcen , van sprehen , [mentionem facere alicujus rei) : ut sensus esset horunj 



verboium : bat Üi bojftc jjTjcnEnbcn ön^ , qui hujus rei menlioneni facere 



auderef. II uy de c o per us Tom. IL pag. 028. muliis exemplis confirmavit , nomea 



«f- 



(i) Viele de variis illis, aliisque MSS. proelrr LelyTeldium in Proeve ra5s!ni , Kampenii et 

 Siege 11 b libros eil. Conltrii eliaiij polest Catalogus der Bibliotheek vun de Maatsc/tappij der Neäeft, 

 ,Letlerkiinde te Leiden, pag. i seqq. 



(i) ViJe Cl. B. H. Lulofs. J. «. 



