COMM.ENTATIO ad QUESTIONEBI LITERÄRI A.M. "9 



0tntntie esse inlei-prctandum stouiheid (auclacia) , et verbum ijcncnbeil significare 

 versloulen, animum sumere. Lib. II. in v. 72. egit de voce nini|lliE!3e , nou a Sto- 

 kiojsed ab ;iliis scriptoribus usnrpata. Interpvetalus est vocem mnistlicbe, vocabulo 

 huisgezin , huisgenooten {familia). Haec vox bene convenil cum Galloium me'nage. 



Multuni dispulavit varlis Chron. Rhylhm. locis , de usu pronomiiium apud vetercs 

 ul Lib. I : goii. ubi ostendit, velercs jain, quamvis pluiimi heni et lien promiscue 

 adhibueiint , disciimen inter hen in plurali et hem io siiigulaii mimeio scivisse. Ad 

 ■veisum 1298 libilVlII esposuit, quibus locis -velercs soliti fucrint morgt fi, jjcü ioi, 

 tPCEt tof in singiilnri , pro niOrÖlEIl fi , JC&ÖCn llli in plurali iiumero scribere : tali 

 modo uimirum scripserunt, ubi post veibuni quoddara proDomen ini, fi , ut f)Cli tof, 

 bECtfl, seqiierelur ; \el rtl s. nie (in signiücatione prouominis kern, is), ut motf|tfi 

 ft foubcn, {ynog/en zij , zij zouden hem); et denique ii Et vcrbo adjuDgebatur, ut 

 macttcr pro mncrtcn er. 



Quam multa bic addere possem , quae notavit de veibis, ut de infinilivo ( Lib. IX t 



526) verborum , de ülorum cxitu in imperfeclo (I: logS. ) apud veleres : de -vocibus 



neque a Kiliano, neque a Loonio, neque ale Longio nolaiis vel intellcc- 



tis (1). Sed nimis forte in hoc argumento mihi indulgerem, praecepli Hoialiani 



immemor : 



Quidquid praecipies, e$to hrefis. 



SufHciant liaec ipsius ingenii et erudilionis specimina. llonos ille HuydecOpero 



sigillalim reservalus esse videbatur, ut nosirales ad releres legendos et excolendos 



reduceret et prislinam. linguae inlegritalem , tenebris obvolulam , tarn, egregie in 



lacem prolraberel. Doctissimi.« autem viris, Kluitio, Wynio aliisque placuisse, 



uon ultima est laus, et unugquisque Cl. Kampenio facile asseuiietur, dicenti : 



« Het idalkun.dlg gedeelte dezer aanmerlcingen is niet alteen uitmuntend geschikt 



« cm de lezing van dit onwaardeerhaar gedenJcstuh onzer oude taal voor ieder 



ge- 



( I ) De vocibus, in quibus Cl. Klujtius differebat ab Huydecopero \\de: Hist. Cri't. Comif. 

 .Holl. et Zeil Pars 1. Tom. I. pag. 121 et pag. j5. Viiie et am quae Cl. A. Ypey in libio, insciiplo.i 

 T,aalkunclige ^anniei hingen cvcr verouderde woorden in de Staaten overzelliiig van den BijüeL 

 pag. 35 seqq. et Cousultissimus J. H. Hoeufft, in Taatkimdige Bijdragen tot de naams - uitgangen 

 van eenige metst Ncderlandsche plaalsen pag. ^3. de voce >©[)ffSt uolarunt. Tom. III. pag. 1^67. Chroa. 

 Ehylhra. Huy rlecoperus voceni pil verbo doop - heveling explicat; sed nlliil ad hoc conGrmandura 

 atlulit: forte fil est coniract'o \oc\s pupil: sie Joannes Gysberli filius Uitenbogaert puerum, 

 cul in baplismale palrls loco fuerat, pil appellat, vide Uitenbogaerts Leven en Kerkelijke Historie 

 pag. 246, 358, .■'99. ConC Bilderd. Geslachll. i. v. Vide eliara Lib.I: 977 et Lib. VII : liCB. Cliron. 

 rtylb. ubi Iluyd. vocabulorum meutionem facil, quae minus, ul ipse docet, intellexit; de quibus 

 aliisque Conl'. 2'wcede Proef van Oudheid- Taal- en Dichlkunde door het Genoolschap Dukes Antg 

 Omiua Musae, pag. 8, seq'j. 



