56 GrLLESII DIONYSII JACOBI SCHOTEL. 



na satis leaiter fluentia , mollia, blandlsona; seJ animi ille ardor , quem vis entliu- 

 siasmt concitat , sanus ille furor, vis, auimosltas, sublimitas , naturae sequeadae Stu- 

 dium plane aberant; cujus rei causae fortasse repetendae videntur : 



I. Ex civili Picipublicae couditione. 



Perpetua pax et securitas animi vim , ingenüque feivorem frangere ac restinguere 

 solent. Commodo suo tantum serviebant nostrates , et quid poesi exspcctandum , 

 si unice pecuniae cupiditate ducamur ? (i) 



«... At haec animos aerugo et cura peculi 

 V Cum semel imhuerit , speramus carmina Jingi 

 « Posse Unencla cedro et levi servanda cupresso ? ( 2 ) 

 Si adeo ingenii cultui noceret illa aetas , iis studiis , quae noa enthuslasmum , 

 sed patientiam et diligeutiam et attenlionem.requirerent , favebat. « Het was een 

 « tijd, inquit doct. de Vries (3), van. stille overdenling , niet van staute vlugt , 

 K meetlunde , nataurJcunde , wijshegeerte , hadden nu meerdere ruimte en gunsli~ 

 V. ger jaargetijde tot ontwilheling en vorderingen , dan de dicht- en schilder~ 

 u hunst. De uitdruihing der poezij was oak om die zelfde reden beschaajder ^ 

 « de taal meer en nieer regelmatig, de voorstelling liescher , de rolling der f er» 

 v.zen gemalcJcelijher ; maar de edeler hunst vereischte Iracht , uerheßing , oor^ 

 « spronkelijhheid ; rijkdom van beeiden , waar gevoel voor natuurlijke schoonhederi 

 « verßaauwden.^ ' 



II. Ex socletallbus poeticis. 



Komine et externa specie, omnia conferebantur ad poeticam artem, ut ipsi dicebant 

 judices, perficiendam; atque bunc in finem, inde ab anno lö/g.usque ad 1718, non 

 pauciores tiiginta adeo bujus generis societates fueruut conditae. Zoili, qui ipsum 

 Vondelium reprebendebant , de poematibus , ad Ipsos missis , judicabant: singu- 

 lae regulae, singula verba a judicibus ad examen vocabantur, quos Huydecope- 

 rus ipse appellabat: hairhJoovende letterwijzen (4). Singulae illarum societatum 

 suo arbitrio regulas fingebant grammaticas et poeticas , ad quas omnia exigerent. 

 K En, inquit doct. de Vries, door zuUce waanwijzen nu werd de dichtiunst 

 « in het eerste gedeelte der i.Sde Eeuw deerVijh hesnoeid. Bijna alle stoutheid, 

 V i/erhevenheid, hoogdravenheid en oorspronhelijiheiä werd gehneüsd of misvormd ; 

 u alle vreemde sieraden , alle Grieksche en Romeinsche beeldspraak , alles wat 



« naar 



(i) Viile van Kampen lib. clt. Tora. IT. pag. 84 et 35. 



(2) Vide Ariern Poeticam Horatii vs. 33o^33a. 



(3) Tf^erken der Bat. Maatschappij Tom. IV. pag-. 4. 



(4) Vide etiara Gl. Ypey 1. c päg. 5oi. Cl. vau Kampen Tom. II. pag. 85. Bat. Maatschapoij 

 Tom. IV. pag. 8. 



f 



