R E D E V O E R I N G. t^ 



oppervlakkiglieid en winderig gesehreeuw zullen weten te waarborgea". 



Immers, niets is meer legen den Nederlandschen aard aangekant, dan 

 woorden zonder zin of beteekenis, hersenschimmen , die de kleuren van den 

 regenboog ontleenen , om ons oog te misleiden , maar in een oogenblik voor 

 de zon der waarheid , die de nevelen verdrijft , moeten verdwijnen. £e- 

 daardheid, halm oiiderzoek , door den meer hartstogtelijken nabuur zoo 

 dikwerf als plilegma bespot, zie daar lioofdtreklien van zijnen inborst, en 

 hem ZOO eigen als den Italiaan zijne onbezorgdheid en liefde tot zang , den 

 Franschman zijne vlugheid en fijn vernuf t , den Engelschman zijn praktisch 

 verstand enburgerzin, den Duitscher zijne zucht tot bespiegeling en idealen; 

 Door dezen laatsten trek vooral onderscheiden zieh de twee naburige zoo 

 naauw verwante volken grootelijks van elkander. Blj den Daitscher ver- 

 dringt vooral in Iiet vcld der bespicgelende en stelselmatige wijsbcgeerte het 

 eene stelsel het andere: en hetschijnt of die snelheid met den tijd toeneemt.' 

 Van daar ook in de dichtkunst, sedert hare herstelling voor bijkans eene 

 eeuw, zekere bovenzinnelijke , bovennatuurlijke strekking, die ten ruimsten 

 omdoolt in het onmetelijke veld der verbeelding. Bij ons hecht zieh de 

 poezij doorgaans aan iets zakelijks , aan personen of gebeurtenissen , die 

 bestaan hebben , of wier bestaan toch niet onwaarschijnlijk vi^as; het Duit- 

 sehe tooneel weergalmt sedert schiller's dood van beiden, die gelijkelijk 

 aan Spanje en Noorwegen toebehooren, en doet hulde aan het denkbeeld 

 van een onverbiddelijk noodlot , waartoe men , bij uitputting der historische 

 stof, zelf de stukken verdicht. Onze poezij daarentegen is (vergeeft mij deze 

 uitheemsche uitdrukkingen ) reeel tu. praktiscli; de wereld der Ideen laten 

 wij aan onze oostelijke nabnren over. Uit dit grondverschil kan men vele 

 ongunstige beoordeelingen van Duitsche gewrochten bij ons, die wij natuiu"-- 

 lijk uit ons standpunt beschouwen , verklaren , terwijl aan den anderen kant 

 een Duitsch oordeelkundige vondel berispte, omdat Inj de meer verbor- 

 gene roersels in het menschelijk hart niet heeft opgespoord en ontleed, en; 

 zieh raet de meer in het oogvallende heeft vergenoegd. Indien dit verwijt 

 eenige waarheid behelst, is het uit de reeds gemeide bijzondere geaardheid? 

 van ons volkseigen te verklaren, helwelk minder hecht aan Ivvijfelachtige- 

 jaasporingen. 

 Wij, moeten ihans ook de schaduw^ijde onzer letterkunde beschouwen 5; 



wani; 



