-,■8 N. G; V A N K A M P E N 



TROMP en de RuixEiii cn de bijkans ontelbare zcgepralen onzcr vaderen 

 op dat tooncel onzcr grootheid. Vlak voor U ligt in 't vcrscliict dezc We- 

 reldstad ract liet Y, ea welk aanschouwer denkt dan nict met gemengdey 

 maar zekerlijk vcrhevene aandoeningen aan de dagen , toen schalten uit Bra» 

 Zilien cn het Oosten hier binnenstroomden ; toen hier de Formosaan ver- 

 wonderd was den Irokees uit Nieuw-Nederland te ontmocten , cn aan de 

 sleutels der Zond, die hier bewaard werden. Rcgts verhcft zieh de loren 

 vanHaarlem, en gij denkt aan de uitvinding der Boekdrukkunst , aan ke- 

 NAu, aan pieter hasselaer, aan ripperda. Links cindelijk vcrlie- 

 zcn zieh de Zaanlandsche dorpen aan den gezigteinder , en rocpen U de zc- 

 ventig liniescliepen , daar in eenc maand voor xromp uilgerast, en de her- 

 schepping vanRusIand, däär door rETcn. in tot nederig gewaaa van eon'. 

 ambachtsman voorbereid , voor den geest. Zou dit verhevcne toonecl nict, 

 EGO goed als cenigc berg ler wereld , den echten Nederlander tot groolsche 

 aandoeningen , tot geestdrift voor het Vaderland en tot verhevenc liede- 

 ren nopen! 



Wij zien dus , dat noch de schraalheid der geschiedenis , noch de eentoo-« 

 nigheid van den grond, de oorzaken zijn van de ongevoeh'gheid onzcr minde- 

 re standen voor ecnen tak van letlerkunde , die eiders zoo welig gebloeid 

 heeft. Wij vinden de reden daarvan , gcüjk van nog meer verderfelijks , in 

 de zucht tot navolging, die van de vrocgste tijden af, schier meer dan bij 

 eenig volk, bij den Nederlander gcheerscht heeft. Onze vrocgste Romans 

 waren vertalingen of navolgingen uit het Fransch ; maerlant zette over 

 uit het Latijn. Dit was echter welligt meer een voordeel dan een gebrck in 

 die eeiiwen , toen kennis van alle zijden moest opgcgaard worden. Älaar de 

 Rederijkers, navolgers der CcZ/i? -cj c/« nhetorique, hiclden zieh zoo slaafsch 

 aan het Fransch , dat de taal bijkans geheel door Lcn verbasterd werd , cn , 

 ZOO er nog icls aan hunnen wansmaak ontbrak , werd zulks door nabootsing 

 van de vormen der Duitsche Meesterzangers , en door ongepaste en smake- 

 looze Latijnsche aanhalingcn voltooid. Maar in het bcgln der zevcnliende 

 eenw bezocht de jonge ho oft Italie , cn bragt uit dat land van zang cn 

 snarenspel eene overhelling tot het vrolijke minnelied mede. Het is waar, 

 dal hij daardoor de taal ongemecn verrijkt , welluidend en zangerig heeft ge- 



maakt, 



