so 



N. G. VAN K A M P E N 



die liiervan hct gcvolg waren , zai ik nict bcliocvcn tc sprckcn ; de hcrinne-' 

 ring daarvan is clken Icllerminnaar te Icvcndig. Naar de gestrenge Fran- 

 scbe wellen werden alle gewrochten der dlchtkunst eener oneindig vrijere en 

 rijkere taal bcoordeeld, cn men vergafaun voor regolmalighcid het gcbrck aan- 

 alles, wat dichtcrlijk heclen mögt. In het laatst der achttiendc ceiuv be- 

 gon men de Duitschers te leeren kennen en te beminnen ; maar ccrst werd 

 die valsche gevoeligheid nagebootst , die tocn op den Duilschcn zangbcrg, 

 haersciite, en die eerst onze fok.k.e door zijnen modernen Helikon vol- 

 komen verbannen hecft, Dat Duitsche wjsgeerige cn Icllcrkundige verande- 

 ringen van smaak daarna ook in Nederland werden gevolgd, is bekcnd;. 

 maar de droomen van fichte, sciiellino en uegel vondcn gcen' in— 

 gang bij het gezonde verstand van ons yolk. 



De Natie hecft thans, na jaren van eilende, de vreemdc kluisters , ook in< 

 het gebied der lettcren , begonnen af te schudden. Het gevoel voor de groot- 

 heid der vadercn is magiig herrezcn, en door onslerfelijke dichters aange- 

 wakkerd, waarvan velen zieh nog in ons midden bevinderii Het volksge- 

 zang herleeft. Verdiensteüjke mannen in die gcwesten , waar nog de mceste 

 oorspronkelijke voiksoverleveringcn worden gcvonden , beijveren zieh, die 

 te verzaraelen en in diclUraaat te brengen. Weerhield mij de bescheidcnheid 

 nict , ik noemde een' anderen dichter die de rijke mijn onzer oude Legen- 

 den heeft onfgonnen, en het zuiverste goud daaruit heeft getrokken. Alom 

 gevoelt men de behoefte aan oorspronkelijke Nederlandsche gewrochten.. 

 En waar gevoelt men die mecr dan hier, in de Hoofdslad des Rijks, den 

 ouden zclel van Nederlands roem in proza en poiizij? En dit brengt mij 

 terug tot liGtgpfiQ ik. in den aanvang mijner rede gezegd heb. Mijne borst, 

 verlieft zieh op het denkbccia, rlaf mij een leersloel in de Vadcrlandsclie 

 Leiteren en Geschiedenis is toebetrouwd in eene Siad, waar het drieman- 

 schap leefde , 't welk eerst die Letteren uit den baijert tc voorschijn riep : 

 waar hooft geLoren werd, waar buandt en antonides bloeideu, waar 

 voNDEL onze beiden bczong gelijk helmers; in eene stad , het too- 

 necl des roems van vossius, francius, burman, van wyttenbach, 

 CRAS en VAN swiNDEN, in eene stad, waar de ruiter zijne nederigc- 

 woning vestigdej waar de hoof^den, de eickees, een van beuningen» 



eeai 



X 



