R E D E V O E R I N G. av 



een witsen, een buis het roer in handen hadden, en vaat over het lot 

 van guropa beschikten ; waar hunne vaderlijke regering de hoogst mogelijke 

 vrijheid, veiliglieid voor personen , cigendommen en middelen van bestaan 

 met de naamvkeurigste orde en ondergeschiktheid der burgers aan de wetten 

 vereenigde : waar sieclits de woelgeest , de onruststooker , die , onder schijn 

 en geschreemv van vrijheid, rust en burgerheil ondermijnde,. onverbiddelijk 

 geweerd werd. Zulk ecne Stad, ia zulk eene betrekking, te bewonen, is 

 zekerlijk -iets groots, icts dat ook het koelbloedigste hart moet vervvarmen. 

 Vergunt mij dus, Edel Achthare Heeren ^. Bar gemeester, TFethouders , 

 Leden van den Achtbaren Raad, en Bestuurders der Doorluchtlgo 

 Schole! U mijnen hartelijken dank te betuigen voor de günstige en vereeren- 

 de wijze, waarop gij mij tot dezen leerstoel geroepen hebt. Zijt verzckerd , 

 dat ik alle mijne geringe krachten gaarne besteden wil tot de uitmuntende 

 taak, van voortretfelijke jongelingeu met liefde voor die wetenschappcn , cn 

 daardoor voor het Vaderland zelve te docn ontvlammen.. Maar hoe zai ik 

 de bevallige voordragt, de klesche en zuivere taal, den keurigen stijl, de 

 grondige gelecrdheid vau mijnen voorganger evenaren? Hij , dien ik ook 

 mijn vriend mögt noemen, is in de schoonste jaren van den mannclijken 

 Iceftijd uit ons midien weggerukt: maar het goede, donr hem gesticht, zaI 

 niet vergaan ; en indien ik op de grondslagen , door hem gelegd , met eea' 

 goeden uitslag mag voortbouwen, zal ik mij al te gelukkig rekenen. Moogt 

 gij, Edel JchLbare Heeren! in uwe verwachting van mij niet te leiirge- 

 steld worden! De AUerlioogste zegene daartoe mijne pogingen, en doe U nog 

 lang tot heil dezcr Stad verstrekken ! 



Tot U wend ik mij thans, Hoog Geleerde Heeren- üie ik nu mijno 

 Arabtgenooten mag noemen. Ik gevuel, wat dit zegt; hoe vcel inspanning 

 van kracui er vereischt wordt , ora dien titel niet al te onwaardig, niet al 

 ver bencden het voorbeeld te blijven , mij door U gegeven, en hetwelk ik 

 loch nimmer bereiken zal. U vooral, Hoog Geleerde vajj lennep! smts 

 jaren het sieraad dezer Doorluchtige Schole ! wiens werken zoo vele blijken 

 dragen van hefde voor het Vaderland , van kennis aan deszelfs geschiedenis- 

 sen, echte welsprekendheid in het hantdren der vaderlandsche lier: U hier 

 iu 't Lijzonder aan te spreken is mij eene behoefte. Mögt uwe nieei-derc 



C 3 kun-- 



