4 GERARDI REGNERI FOCKENS 



§ 2. 



Trjgonometria plana suppeditat expressionem generalem ipsius p in r, r', k. Nam est: 



>• sin. y. 

 is. p = ■ , ( 1 ) 



r — r COS. K * ' 



Quaeramus statim ex Iiac formula maximum valoretn parallaxcos , quem ponimus esse 

 fuuctionem solius variabilis x. Statuimus ergo , constantes esse r et ;•'; hoc est , uegli- 

 gimus et excentricitalem orbitae terrestris, quam constat aequalem esse sexagesimae par- 

 ti semiaxeos majoris , et translationis motum universi syslematis solaris , quem haud fa- 

 cile quis in dubium vocaverit : praeterea supra jam omisimus latitudinem terrae. Sed me 

 in hac quaestione parallaieos ad istiusmodi minutias , incertas praesertim , minime adscen- 

 dere , cum nemo rci perilus aegre tulerit , tum Vos profecto , Viri Glarissimi ! compro- 

 baveritis. 



Jam calculus differentialis suppeditat condilionem maximi: 



hoc est , quando triangulum CST rectangulum est in T. 

 Idem clarius etiam docet formula, qua p exprimitur in r, r', t : 



sin. p ■=.—, sin. t ( 2 ): 



Hinc apparet enim , maximam p esse , quando sit : 



sin. t = max. r= 1 sive, t = 90' 

 et valorem ipsius hujusce maximae p , quem litera ic signiücamus , iudicari aeqpiatione ; 



sin. T =: -; (3) 



Jam 



