34 GERARDI REGNERI FOCKENS 



aitero altemm imminualur. Ergo valor maximus non potest alterutrius termiiii valoreiw 

 excedere. Sed posterior coefiicientem habet cosinum a. Ergo non poterit prioris valo- 

 rcin maximura suprvare. Sed liujus vaJor maximus est 1. Ergo ipsius etiam y vaior 

 maximus est 1. Hie autem valor locum habet, quando simul est ; 



aut L = 0' et a' = 90^ 



aut L = 180 et a' = 270 



Sed videamus , quid praestet differentiatio. Differentiantes ipsum y respectu variabi- 

 liiim L et «', invenimus : 

 ~i\y= (cos. L cos. a' + sin. L sin. a' cos. «) ^a' — (sin. L sin.a' + cos. L cos. a' cos. w)"öL 



Jam conditiones maximi , ^ = et :^ = , dabunt aequaliones ; 



cos. L cos. tt' + sin. L sin. a' cos. « = 

 sin. L sin. a' + cos. L cos. a' .cos. a ^ 

 quibus satisfieri nequit , nisi bis duobus valorum paribus : 



L = 0^ et e = 90', aut 270=' 



L = 180 et «' = 270, aut 90 



Alterulrumpar, substitutum in aequatione (23), dabit; 



y = ± 1 

 quod convenit cum ratiociuatione supra exhibtta, 



Hinc iam seqiiitur, Stellas in coluro solstitiorum sitas, omnium masimam posse habere 

 adscensionis parallaxin, eamque habituras esse aequinoctii ulriusque tempore. Itaque 

 non suflicit, L — a'=90=', aut 270°, esse. Sed L = 0°, aut 180', esse debet. Caussa est 

 in factore cos. D, qui occurrit in formula (11). Hujus enim facloris maximus' valot 

 locum habet, quando solis decliualio est nulla , id est tempore alterutrius aequinoctii. 

 Enimvero , cum de certa quadam Stella est serrao , a' constans habenda est , et soIi 



salisfaciendum est aequatiom: -j- = U 



quae dat : 



sin. L sin. a' ■+■ cos. L cos. a' cos. a zi: 



hoc est: 



Ig. L =: — cotg. a' cos. a ( -^ ; 



ScJ quum sit ; 

 formula illa evadet : 



Sed haberaus: 



tg. L = tg. A sec. u 



tg. A sec. a = — cotg. a' cos. u 

 tg. A = — cotg. a' cos.' a 



a = 23° 27' 30" 



COS."- a = 0,9577837 



Qua- 



