eOMMENTATIO ASTR0N0 3IICA. 35 



<Jirapropler perparum abest , quin habeamus : 



tg. A. =: — cotg. a' 



hoc est : 



A = 90° + o' , aut A = 270' + (£ 



quibuscum illud convenit praeceptum , quod in libris elementaribus depreheuditur. 



Sed quaeramus, quantus sit hie maximus valor. Itaque , Substitute in (23) valore 

 ipsius L e (24), habemus: 



y == cos, L sin. a' — sin. L cos. a' cos. u 

 sin. a! ^ tg. L cos. a' cos. m 

 sec. L 

 sin. a' + cotg. a cos. « cos. a! cos. w 

 ■\/l^\ + cotg.^a' cos.-=w) 

 sin.» CL + cos.'c' cos.^a; 

 sin. a' V C 1 + colg.= a' cos.* <a ) 



sin. " a -\- cos =* a' cos.- a 

 •^/^sin.* a' + cos.^a' cos.^M ) 

 =: y(siu.»a' + cos.»«' cos.' a) 



=: t^(l — cos.'a' sin.^a) 



Cujus valor maximus est 1 , quando a' ^ 90' , aut 270" ; minimus autera est 

 ^'(l — sin.'a) = cos, w = 0,9173498, quando a' = 0' , aut 180'. Sed hie ab illo 

 non multum differt. 



Itaque eificitur hoc praeceptum generale , adscensiones stellarum perparum afferre dis- 

 criminis , colurum tarnen solstitiorum aliquid habere praecipui ; annuo solis cursu autem 

 cum unaquaque Stella omnes percurrat cum sole adspectus , id lempus dare maximam 

 adscensionis parallaxin, quo Stella est prope quadraturam cum sok , vel potius, quando est 



tg. A = — 0,958 cotg. a' 

 caelerum decUnationes majores majorem reddere hanc parallaxin. 



§ 10. 



Secundo loco quaeramus masimae parallaxeos declinationis conditiones. 

 Formula , qua in genere haec parallaxis indicatur, 

 dd -^ — T sin. d' ( cos. L cos. a' + sin. L sin. a' cos. w) +• r cos. d' sin. L sin. a 

 involutas habet tres variabiles L , a' , d' . Nequit hie , quod supra factum est , a priori 

 intuitu conditio maximi in d indicari. 



Itaque maximum hujus formulae valorem oportet quaerere differentiando respeclu 

 trium harum variabilium. Quo facto habemus : 



E 2 7) {dd) 



