42 GERARDI REGNERI FOCKENS 



gens ad circulum declinatorium stellae secat ellipsin. Jam ut lempora cognoscat , quibps 

 Stella in Ins punclis conspici possit , necesse est, ul puncta orbitae terreslris inveriial,. 

 unde stellae hie situs adscribitur. Itaque ponit : 



GOlg. <p = sin. latit. stellae X cotg. ang. posit; 

 et quaerit ; 



tf, =: Cp -|- long, solis , quae 3* aut Qs differt a longitudine stellae 



Erit \jj loiigitudo puacti orbitae , ubi parallaxis declinationis est nuUa. 



§ 12. 



Operae pretium fuerit , neque ab hoc loco alienum , calculi quaedam specimina , aut la- 

 bellas etiam maximarum parallaxium proferre pro fixis lucidioribus. Anteaquam autem 

 eo progrediamur , locus supra interruptus , qui est de aberralionis et parallaxeos nexu , 

 ad finem perducendus est. 



Neglecta itaque terreslris orbitae excentricitate , formulae aberralionis in adscensione 

 et declinalione erunt hae ; (f) 



Aa =: — « sec.d' (sin. L sin. a' 4-cos. L cos. a' cos. u) 



Arf := — « cos. d cos. L sin. a + a sin. d' ( — sin. L' cos. a' + cos. L sin. a' cos. a) 

 Jam si in bis formulis auxeris L uno quadranle , id est , scripseris L + 90' loco L , 

 hae formulae, etsi in coefficienle » differant, caeteroquin ad amussim cum iis conve- 

 uient , quas pro annua parallaxi adscensionis et declinationis supra sunt repertae. 

 Itaque transformatio etiam harum formularum : 



Aa =1 — » sec. d' sin. a' cosec. N cos. ( L — N ) 

 Af/ = — (i sin.d' COS. a' sec. N' sin. (L — N') 



in quibus est: 



lg. N = tg. a' sec. a 



sin. d' cos. w sin. a' — cos. d' sin. a 



tg. N' = : — y, ; 



° sm. d cos. a 



conyenit cum Iransformatione illa , quae supra exhibila est. 



Similitudo autem illa, quae aberralionem inter et parallaxin intercedit, optatam lar- 

 gitur nobis parallaxeos suppulandae opporlunitatem , in auxilium vocalis tabulis salis 

 obviis, quae per centum hos annos pro aberratione fuere compulatae. 



In 



(t) Delarabre, Astronomie Theorique et Pratique. Ul > n'i "2. 



