22a GERARDI REGNERI F0CKEN8 



§ 9. 



Mox acre certamen oborturum erat. Adsunt arma , lelaque. Dum Tiaec parantur in 

 Anglia , visitalum eamus terram continentera , et doctam lustrcmus Germaniam, cui mox 

 dffercndum fuit omne astronomiae Europeae imperium atque dominium. 



Bcsselus, Lilientbali profeclus, ubi disqiiisitionibus theoreticis jam pridem inclarue- 

 rat , Regiomonlumque vocalus, anno 1814 speculae fundilus nuper exstruclae suscipit 

 diiectionem. 



Es eo inde tempore iiova aperitur astronomiae aetas , ut non injuria dixeiis , cum fun- 

 daraenlis speculae Regiomontanae posita fuisse astronomiae hodiernae fundamenfa. Sed 

 ncbis hoc locr> unice licet esse parallaclicis. Inde autem ordiendum est, unde orsu« 

 est B e s s e 1 u s. 



Ergo anno 1818, aiiclore Besselo, in lucem prodiere Tunrlamenta astronomiae 

 BracUe'ona , quorum Sectio IX feie tota dicatur annuae parallaxi nonnullarum stella- 

 rum fixarum. Summa huc redit (" ) : 



(( Etsi in Omnibus anlecedentibus disquisitionibus tamquam pro probato sumsimus, me- 

 « dios siellarum fixarum locos iis tanliim afficiendos esse correctionibus, quas supra at- 

 « tulimus; tameu üla propositio eo magis singulari eget illustratione , qiiod recentiores 

 « nonnulli aetronomi annuam pluriiim miniitarum secundarum parallaxin esse volunt ; 

 « inprimis in stellis a, Canis minoris, oc, Ganis majoris et« Lyrae. Si igitur qua parallaxis 

 « vpra conspicua esset , ea eliam ex observatts adscensionum rectarum difforeutiis stella- 

 « iiim istarum prodiret atque addi necesse esset correctionem erroris ab illo profecti. " 



Besselus itaque « duo eiegit stellaium paria , quae tum opportunum habebant si- 

 « tum, ttmi frequenler omnibusque anni lemporibus observala erant ; nimirum « Canis 

 « majoris et x. Lyrae , « Canis minoris et » Aquilae ," pro quibus postquam formulas pa- 

 rallacticas eyolvit , « frequentes " ail « observationes differentiarum adscensionum recta- 

 « rum in bis stellarum paribus a Bradleio institutae et in observationum libro memo- 

 « riae proditae, novam nobis suppeditanl occasionem cognoscendi, quantum sit aberra- 

 « tionis maximum. Quam occasionem non praetcrmilteudam esse censui , quoniam error 

 « verosimilis , qui definilioni parallaxis convenit, si hanc pro sola incognita quantitate 

 «habemus, perparum augetur altera quantitate, cujus masimum 90 gradibus ab illa 

 <( absit , ex iisdem obsevationibus definita. " 



Sequuntur autem : 



(. 1 ) Adscensionum rectarum differentiae in stellis cc Canis majoris et « Lyrae. . . . • . 



« Hae 



(*) p. 110 sqq. . . . . ' 



I 



