250> GERARDI REGNERI FOGKENS 



(( ideoque slellarum , quae vocantur , fundamenlaliutn , plures cum vicinis in ascensionc 



K conferre incepi temporibus maximarum parallaxium Hamm stellanim lucidio- 



n i'tim si quae sunt, quae majori afficiautur parallaxi , quam quae in minoribus cnmpa- 

 <( ratis obtinet, nullus dubito, quin haec methodus parallaxium ex dilferentiis in AR 

 (/ cogiiosccndarum sit omniurn perfeclissima ; quippe quae dißerenliae nullis «ubjectae sunt 

 i< erroribus constautibus, Quod vero attiuet ad eriores fortuitos, disquisitio 'amicissicni 

 «Walbeckii de praecisione observalionum lubo culminalorio nostro inslilutarum (in 

 « Ephem. Berol. 1823 , pag. 185. ) idocet , hos tarn exiguos esse , ut per nuraerum mo- 

 « dicum observalionum etiam de parlibus secundae arcus possit dijudicari. Invenil enim 

 « Gl. Walbeckius ex collalis 391 appulsibus slellarum diversarum decliaatiouum ad 

 « fila, errorem probabilem appulsus singuli observali esse 



t/[(0",07443)» + (0",02024)' sec.'' SJ 



« in tempore, si S est declinalio slellae; unde 0",07445 est error auditus , 0",02024 vero 

 « Visus = 0",3036 arcus. Medii itaque ex 7 filis observatis deducii error probabilis erit 



, /r (0".07443)^ + (0",02021)' seC T \ _ ^..^^^ 



« pro declinalione a 0' ad 30^. Hinc porro sequitur, differenliae inter duas Stellas,' 

 « declinationis non majoris 30 gradibus, ad 7 fila obscrvatas, et lam vicinas, ut error 

 « ex molu horologii et situ inslrumenti nullus possit esse , errorem probabilem esse 

 « 0",029 V'^ = 0",041 temporis. Ex quoperspicitur , si stellae est parallaxis 0",05 lem- 

 « poris in AR , hanc paucis tautum . observalionibus , in utroque maximo parallaxis in- 

 « slilutis , posse detegi ; neque, si satis magnus est observalionum numerus, parallaxes 

 « fiigiluras eiiam longe minores. In pluribus vero harum slellarum numerus observatio- 

 « num adhuc est valde exiguus. Saepius tantum a Aquilae maguitudinis primae cum y 

 « et /3 contuli, quae tertiae et quarlae sunt magniludinis." 



Slruvius observationes islas adjungit , unde ducit per regulam quadratorum minir 

 Hierum : 



pro y Aquilae et » Aquilae /? = + 0",0077 e" = 0",0055 

 pro « Aquilae et ß Aquilae p' = + 0, 0226 s" = 0, 0086 



« Ex ulraque serie pro singula differenlia ( parallaxis adscensionis p ) s" minor eva- 

 « dit, quam quäle invenimus = 0",041 ex errore probabili appulsus ad fila. Observa- 

 « liones ß Aquilae vero non eam habuere praccisionem , quae in duabus majoribus erat , 

 « quippe quae mense Marlio et Aprili interdiu culminans inlerdum difiicilis erat visu, 

 « quod etiam ab s" ex « et j3 Aquilae majori invenlo confirmalur. Si parallaxes ß et 

 « y Aquilae sunt = 0, erit p = /»' , et ei seriebus combiaalis duabus illis ejus pretium 



u ve- 



