10 P. IL S U R. I N G A R 



<Ientur Clar. van Doeveren et Doct. Michell (i), quippe qui Sympalliinm pro 

 iiiilabilitatis et sensibililalis phaenomeno habeant (2). Utriusque igilur coiidilioiiis ra- 

 lionem habendam esse censcmus, et quid fabrica et vires et ipsae quoque corporis ac- 

 liones ad mutuum illud coDimercium faciant, ancuralius definicnduni videtur. Hanc 

 quoque disserendi rationem ipsa Quaeslio, ad quam respondemus, indicare videtur, in 

 qua quippe distinguatur inter origiiieni et causas uliiusque phaenomeni. 



Ut igitur intelligalur cum Sympathiae tum Anlagonismi in corpore humano origo , 

 primo Joco indicandum .est, quid vires yitales,. sijiJt , quas habeant proprietales , qiialis 

 sit Ulli versa earum ralio. His quippe pracniissis, non adeo difficilis erit responsio ad 

 quaestionem , quomodo similis vcl contraria, quae inter partes corporis notalur, viven- 

 di, seiiliendi et agendi ralio explicauda sit, et qualis ulrique corporis facultati origo tri- 

 bueiida videalur. 



§ 5. 



De virium vilalium notiona atqua natura,. 



Licet vita per effectus suos omnium sensibus sit manifestissima , res tarnen adeo rc- 

 condita est, ut in ejus indole , origine, gradu et terminis conslitucndis, ab pmni aevo 

 in huiic usque diem , dis^entienles inveniamus Celeberrimos rerum naturnbum indagato- 

 res. Äd quaestionem quippe quid vita sit , nemo res|)onsum dedit , quod ab omni par- 

 te satisfaciat inlerroganti. Quid de eä docuerint Medici antiquissimi , aiii jam indicare 

 conali sunt ( ii ) , neque Scriplionis noslrae ratio sinit , ut ea repelamus , quac ab aliis 

 disputata fuerunt. Haue vero quaestionem adeo intricatam et difficilem esse , ut non- 

 dum solvi ])osse vidcjiur , ex eo inlelligas, quod Viri , doctrina et acumine ingenii 

 praestantes, quales fuenrnt Humboldtius, Bichatus, alii, vitnm non ita definire 

 poluerint, ut de esseutiaiibus cjusdem criteriis constel. Sic v. c. secundum Humbold- 

 tii (4) deSaitionejn corpora vivenlia sunt, quae, quamvis contiuuo formam suam mu- 



ta- 



( I ) J. P. Michell, Bhs. de miraliU, quae cnput inter et partes geheralloni dicalas intercedit , 

 Sympathia , L B. i;8i. btcllo IH. Cap. I. § i et a pag 68 seq. 



(») Conf. J Vosmaer, Observat de SjmpalUia. Hurilerovicl iSofs. Cap. II. § XII snqq. pag. 1.3 seqq. 



(3) A. KaauW Boiifhaave, Impelwn facieiis dictum Hippocrati, L. B. i745 4='. (1. F. Sig. 

 warl, Fragmenta dynamices Hippocratico-Galenicae , sparsis monumentis memoriae prodita , Tiibing. 

 i-Sg. tj. Vm seqq.; in E. G. Baldingeri Sehet. Opnscul. , in quibus Hippocrates expUcatur , Gol- 

 tiug. 176s. 8". pag. s5o sqq. 



(4) A. von Humboldt, Aphorismen aus der Chemisc/ten Physiologie der Pßanzen. § I. 



