42 P. H. S U R I N G A R 



« est." Inprimis aiitem inter musculos , qui magna sensilitate insirucli sunt , phaenomf- 

 na sympathica , in statu moi-boso , nolaii solent. Eo sensu praecipue eicellit Diaphra- 

 gma , quod numquam a stimulo morboso afRci posse videlur, quin musculi alii in con- 

 scnsum rapiantur. Constat quippe , singultum , risum sai'donicum , aliosque convulsivos 

 musculorum motus si non pcrpetua , frequentia saltem inilammati diaphragmatis aut Pa- 

 raphrenitidis signa esse ( i ). 



Qualis Sit antagouismi in nuisculis ratio , nondum satis constat. Contraria enim actio , 

 quae inter flexores et eitensores aliosque sibi üjipositos musculos notatur , ad solos effec- 

 tus non vero ad causas spectat , quapropter perperam ad hunc locum refertur , quum 

 quippe in singulorum motibus eadem locum habeat virium vitalium ratio. Observationes 

 pathologicae quoque nondum salis docuerunt , quatenus inter musculos locum habeat 

 antagonismus. Si v. c. in hcmiplegiä lingua protrusa curvetur in latus sanum , hoc 

 phaenoraenon quidem docet , in altero latere adesse musculorum , linguam moventium , 

 resolutionem , in altero vero aclionem eorum illaesam et integram ; hinc tamen nondum 

 sequitur in latere hominis aegrotanlis sano actionem musculorum revera adauctam fuisse. 

 Conferantur autem ea , quae anlea notarimus de antagonismo inier vitam organicam et 

 auimalem. 



(i) Yi<J. 1. P. Frank, Epilomei de cognosc, et ciiri*idis hominum morbis Libro II, Manuhemii 

 ijga. pag. iSo, 



•# 



CA- 



