COMMENTATIO ab QUaESTIONEM MEDICAM. 65 



«criplis Hippocratis spuriis, in quibus vox (ruf47r«t7;^5/» et (rufiTXÖsix uliquaindo occurrit., 

 non nisi de velieraenlioribus turbis, quae , affecta aliqua parte, in alid suboriuntur , 

 secundum Galeni senlentiam adhibetur ( i ). Aretaeus Cappadox quoque Sympa- 

 ■ thiam semper de graviori aliquo affectu intelleiisse videtur ( 2 ) , et plerique qui hos in- 

 geculisunt, Medicihoc nomen magis ad morborum doctrinam retulerunt, quam ad expli- 

 candam vitae et sanilatis ralionem. Quod ad recentiorea scriptores attinet, multi eandem 

 sententiam amplexi esse videntur, Sic y. c. Darwinus (3) Sympathiam ad solos mor- 

 bos reslringere videtur, eam aulem facultatem , quae in statu sano notatur, assooiatio- 

 nia nomine insignivit. Neque alia fuisse videtur doctrina Bichali, qui quidem non 

 ömnem negavit inter partes corporis sanas consensum (4), hunc aulem aegrotanti cor- 

 pori inprimis competere statuit (5). Eandem doctrinam alii quoque scriptores professi 

 sunt , nemo aulem , quanlum equidem scio , argumenlis eam probavil. Ex eo aulem 

 6enlentia haec originem cepisse videtur, quod, in aequabili vitae fluxu, in quo orania 

 tnirum in modum conspirant , ejusmodi phaenomena minus manifesta esse et a sensibus 

 minus percipi soleant. De phaenomenis igitur sympathicis et anlagonislicis eadem va- 

 lent in statu sano , quae de respiratione , digeslione aut muneribus aliis quae a corpore 

 perficiuntur. Quam diu sanus est homo , neque venlriculum sentit , neque pulmones aut 

 Organa alia , neque etiam percipit , quo tempore in agendo occupalae sint partes ; in 

 «tatu aulem morboso , cardialgia , nausea , eruclalio frequens , dyspnoea , anxielas et alia 

 eymplomata facillime percipiuntur. Nemo vero ex eo , quod nulla spirandi difficultas 

 adsil , aut quod nullam sentiat ventriculi plenitudinem vel molestiam aliam , concludat , 

 horum organorum actionem excitari demum in statu morboso. Siraili fere ratione Sym« 

 pathia et Antagonismus in statu sano phaenomena exhibenl minus manifesta , quia nullae 

 turbae in corpore adsunt , sed omnia cum facilitate , constantiä el obleclamento perfi- 

 ciuntur. Nihilominus tamen ulriusque generis phaenomena in corpore sano obtinent , 

 quia , sine hoc adminiculo , ut in Capile primo probavimus , nulla functio rite per- 

 fici posse videtur. Si aulem in memoriam revocemus ea , quae v. c. de antagoni- 



smo 



(1) Vid. Anutil Foesii, Occonomia Hippocr. ia voee avfiräjxntv, 



(«) I. 1. Libr. II. Cap. IX et X. De curatione diuturaorura morborum Libr. I. Cap. IV- 



(3) 1. c. Bd. II, pag. 33o 



( 4 ) Vid. Anatomie Generale etc. I. L Tom. I. Considerations g^uirales pag. 4o' • Toui les Mi.- 

 f decini out connu le consensiis sicguller, qiii existe entre tous nos organes : 11 a lieu et dans 

 € l'ötat de sant^ et dans celui de maladie, mai» piincipalement dans ce deruier." 



(4) 1- 1. pag 4i. « Quoi qu'il en seit, pour peu qu'on läflechisse aux phönora^nes sympatliiques 

 • ü est Evident que tous ne sont que des dÄveloppeinens contre nalure des forees vitales , qui sc 

 » mettent en jeu dans uu Organe par l'inilueQce que c€t organe recoit des autres qui ont ^te exct- 

 cxl^s dirsctement." 



I 



