70 P. H. S U R 1 N G A R 



autem quaeratiir , quomodo fieri possit , ut phaenomena , quae Sjmpalliiae aut Aülago- 

 nismo tribuunlur, aliquando majora sint irritatione primaria, a qua pcndent , respon« 

 dcndum videlur, Organa, quae afficiunlur loco secundo , \el majori sensililate inslrucla 

 esse, vel minus assueta esse irrilamcntonocenti ( i ). 



Quod ad leges caelcras altinet , quas partium Sympathia et Antagonismus sequi viden- 

 tur, non opus est, ul hoc loco de iisdem dicamus, cum quia praecipuas indicavimus 

 Capile lerlio , in quo vidimus utriusque generis phaenomena eo frequentiora esse in par- 

 tibus , quo magis sensihtate aliisque proprietatibus vitahbus excellanl , tum quia de hoc 

 argumeuto accuratissime egit Gl. Vosmaer (2), qui ad hunc locum meretur conferri. 



§ 5. 



Quae inter Sympäfhiam et Anfagonismum nofatur, dijjferentia , primo loco 

 penderc videlur a gradu irritationis. 



Si Sympathia et Antagonismus cum in statu sano , tum in morboso locum habeant, si 

 in eodem notenlur partium gencre, si saepissime semel invicem excipiant , et eandem 

 orjginem habeant, videri possit utraque corporis facultas, licet effeclus differant, tan- 

 iam habere simililudinem , ut vix aliquam diversitalem indicais jiossimus. Et tarnen, re 

 accuratius speclnla , aliquae saltem condiliones indicari posse videntur, a qiiibus diver- 

 silas ea pendcat. l'raecipua igitur quaeslio , ad quam ultimo loco respondendum vide- 

 tur, haec est, quo demum modo fiat, quod, cfi pracsenle inier Consensum et Anlago- 

 nismum ratione , ut hie illum minime exciudat , sed contra pro fundamento suo agno- 

 fcat, in iisdem parlibus phaenomena orianlur, modo sympalhica, modo anlagonistica ? 

 Causam hujus rei minime quaerendam esse in specic aut indole irritationis primariae, es 

 CO videmus , quod irrilamenta diversissima seu putius perceptiones variae ab his excila- 

 tae , cujuscumque cliam generis sint , provocare soleant cum phaenomena sympalhica , 

 tum anlagonistica. Sive enim irritatio primaria consistat in scnsalione molesta , sire 

 affeclio sit, quam mens nostra non percipil, sivc aclionem partis cujusdam laedat , sive 

 modo agat obscuro, in eo singulae islae , in parte aliqua factae, vel vivendi, vel sen» 

 tiendi, vel agendi laesiones conveniunt, quod excitare valeaut cum Consensum tum An- 

 tagonismura. Alia autem res est cum gradti irrilationis , a quo quippe mutuae rela» 



tio- 



(t)'Vid. Piorry, Expose succinct des differens phenorlKnes sympalh'ques i dans le Journal cent- 

 ral de Medecine , Fevrier 1819, 

 (t) 1. 1, Cap. HI. § XXIII se(j(j. pag. 3o et seqq. 



