© JOA.NNIS.TACOCIPRINS- 



Petrus, secundo, eu , quae universe dixerat, deinile haxid raro per parles erpo' 

 tiü f adeo ut generaübiis in;i;;is specinlia subjicerc consueveiil. Haec rntio omnino ad 

 slyli Petrini idioliemos refercnda est; e;i eriim prjie cetcris N, T. Hiicloribiis in oruiu- 

 bus , quae scripta reliquit, diligenler iililur. Ejus vcstigia depreheudunlur e. g. 1 Ep. 

 III; 20, ubi verbis 0.7: e'Miimai -nors x. t. A. explicanliir , quae praecesserant , roTi; iv Qv- 

 }^xKvi ■n'veui*KTi- Ex addilis sect. 21 , ou capzli; /xirodun:; x. r. A. lucem accipiunt aulcce- 

 deiitia aüt^ei ßx.vTK^iJ.K- Voci geiieraliori KyysXav sect. 22. subjiciuntur specialioria ki^ov 

 t7iäv Koä ^uvixfisuv. Exemplorum vcro copiam notarunt nlii (* ). 



Petrus, porro , ad nova, cum praccedenfibus partim nohaerenlia , conlimio fer- 

 iur, alque 9ul)inde a projiosito digredilur, quin ila nonnumquam aberrat, ut fere dicas, 

 eorum , quae modo dixerat , obliviouem eum cepisse. Vir erat ayfxiAHdTog xa.) 'thänji; 

 (Act. 4 : 31 ) , neque elegautioribus studiis imbutus , neque , ut Paulus, Gatnalielis 

 cujusdam instttutione edoctus, Artificiosum sentenliarum nexum , philosophoruntique 

 dicendi xxpißdxv neutiquam affectat. Rem , quam agit , dedita opera perorare negligit ; 

 sed , ut erat , animo concitalior , diversissimi res argumenti celeri oratione perlustrat. 

 Quod cogilat, idem verbis continuo exprimit. Uti pectus est, quod cum diserliim facit, 

 ita ex pectore scribere consuevit , aptoque transitu nonnumquam neglecto , ab una re 

 deflectit ad alleram. — Tales igitur, quales dicimus, slg a\y.o yivog ßsTxßix^ng ubique 

 apud Petrum nobis occurrunt. In nostra quoque pericopa quot diversissimi gcneris 

 senlentiae ! Hemorantur Christi perpessiones , mors et rer.urrectio, sect. 18; hinc vero 

 ad Noächi tempora digreditur auctor , sect. 19, 20; Christianorum porro baptismi 

 rnenlionem injicit , sect. 21 ; denique ad servalorem , sect. 22 , atque ita ad rem , quam 

 tractat, digrcssione finita, Gap. IV : 1, revertitur (5). 



Petrus — quod quarto loco notamus — novas xenfentias cum proxtme praeceden- 

 iibus , unde transeundi caplat occasionem , connecfero solel. Spectat igitur haec ob- 

 gcrvatio modum , quo periodos inter se conjungit auctor. Ei enim hoc proprium est , ut 

 vel ex vocabuUs adhibiüs, vel ex rebus, quas obiler tangit, causam arripiat ad alia 

 deflectendi. « Observarunl interpretes , " ita ex vero Wetstenius ad 1 Petr. I: 4, 

 «Petrum, quod et Joannes in initio Euangehi farit, ita sermonem suum ordinäre, 

 « ut membrum sequens ex praecedentis fine inchoet et cum eo connectat. " Hinc saepe 

 peiiodi longiores et implicatiores , numeroque carent oratorio. Hinc perpelua quae- 

 diiin deprehenditur oratio, ope partecipiorum (sect. 18, 20, 22), pronominis relalivi 

 ( sect.\9, 20, 21 , 22) , jua»-/jcM/ar«»j copulantium, nonnumquam etiam arliculi , quae 



om- 



(i) Ruitensc'hilcl, 5;jsc. ?aui?. pag. i3i — i33. Schulze, 1.1. pag.ai.as. 

 (5) Conf. Rui tenschild, li/Jcc. hud, pag. laS— 137. Schulze, 1.1. pag 3i. 



