OSO .KAOIOOJO-JOANNIS JACOBI PRlNS ri^aUKOO 



quenlibus: "jo, iiiiMi; x. t. A. ) expiaret. Eandem doctrinam plenius jam et prolixius 

 proposuerat auclor Cap. II : 24. ö; rag äi^x^Tiai ijiiüv aMg «vsjveyKsv iv tc^s trufiXTi /t« 

 TÖ fuA«i/ ( i ). 



Aixxiog uTrip xiiKuv pendent ex Ijroih , quod praecessit. Luculenta est rerboriim 

 oppositio , quibus simul significatur , praeter mutuam modo notatam simililudiuem raag- 

 num quoque intercedcre discrimen Servatorem inter et Christianos. Haec autem anli- 

 thesis et exJmia vis orationis strueturä et consecutione verborum valde augetur , ila ut — 

 annotante Pott, ad h. 1. — plus dicatur, quam si ordo verborum ita institutus fuisset: 

 oTi xxiXpliTTog, (ävitp) ^!x«iog , aV«^ sTTxh 'irsp) räv cc(ixpTt~cv rüv ceSlxav. Caeterum 

 haud rare sibi opponuntur lixxioi; et xitxh i e. g. Malth. V : 45. Act. XXIV: 15. 

 "' A/jcflä/o? dicitur Christus sensu maxime cximio. Paulo ante, sect. 12, Christianos S/- 

 Kxioug vocaverat Petrus i. e. homines pios et probos. Hie vero xxt^ i^oxhv Christum 

 ^iMiou, q. e, omni culpa vacantis, omnis vilii expertis, integri scelerisque puri nomine 

 Ornat , quippe qui x/txprlxv oix iTroiyjtrs , ov^l söpiStj SJao? iv r^ (TTOfiXTi xxnoXi , Cap. 

 II: 22. sq. (2). Eodem sensu Christus lixxioi; dicitur a Joanne, 1 Epist. II: 1; alio 

 vero et magis vulgari a Pilato ejusque uxore , Matlh. XXVII: 19, 26. 



'Tirip xSixav, Eodem modo praepositione üvip ulitur Petrus Cap. II: 21. IV: 1 , ufai 

 in eadem re versatur. Apud alios quoque N. T. scriptores vTr)p ita occurrit ( 3 ) , ut 

 adjeeto genilivo personae designentur , pro quibus Christus mortuus est. Maxifnopere 

 tamen in eo differunt Viri Docti , utrum iivlp- in lalibus dicendi formulfs denolet pro , 

 in commodum , an p?-o , foco , vice , äi/r/. Cum vero alibi tarn in Cod. S. , quam 

 apud Classicos ulraque particulae significatio eistet, ex loci's, quae in censum veni- 

 re possunt , res dijudicanda est. Utrimque gravia argumenta producuntur. Qui poste- 

 riorem sententiam amplectuntur, adeoque subs(itutt07iis vim praeposilioni uirip inesse 

 urgent, provocant ad sacrificia V. T. , quibus peYmutdndi Ta.o\\o inliaereat , et praeci- 

 pue ex Rom. V: 6 — 8. 1 Jo. III: 16. aliisque locfs argumentantur (4), Qui vero 

 conlrariam opinionem tuentur, frequenlissimam afferunt praepositionum xiirip et ■!rep\ 



ccn- 



(i) Quem locura accurate explicavit J. v. Voorst. in Animadv. de usu verb. cum praep^ compos, 

 in tf. T. p. 147—167. , -.. ^ 



(a) Conf. Hebr. VII: a6. Yocem de Christo adhibitam forte mutuatus est nosler ex Jes. Uli; 11. 

 ubi Hebr. p>ns ab Alexandrino interprete redditur cfwa/oj. Est euim , ut aulea notavimus , apud 

 Petrum frequenlissimus V. T. usus. 



(3) Luc. XXU: 19, 30. Bom. Y :6, 8. i Cor. XI 1 a4. »Cor. V : i5. Ephes.. V 1 a5. » Thess. 

 V: 10. Tit. Hm4. Hebr. 11:9. ■ „jaw: 



(4) Yid. $. D. de Keizer, ouer het hoofddoel van Jcius HJden in sUrven, m opp. Soc, Hag^ 

 Ao. i3i5. p. 78->iS5, Conf. Bretschncider ad vocem. 



1 



