22 JO\NNTS JACOBI PRINS 



l; 7. consitium calamitalum, piis Chrislianis a üco immissarutn, cadem particula de- 

 nolalur ( i ■*. 



'H/üäj. Nonnumquam scriptores S. , hoc modo scribentcs, semet t'psos indicant , e. c. 

 1 Cor. I: 23. II: 10, 12. 2 Cor. V: 11—16, 18 — 20. cct. Quod vero h. I. non 

 fit, Neque etiam hic et sect. 21. cerlum quoddavi Chrisiianorum gcnus , vel eos tan- 

 tiim , ad qxios scripta est Epistola, sed onines univcrse Christianos iiltclligendos esse 

 docemur, si ad verba xs^t a,u,xpTiäv et ütejS ailxav, quae sine uUa restrictione proxime 

 aulecedunt , aUcr.dimus, 



Tlpoira.'yay^fi tSi 0£:J). Grolius ■apoiri'ysiv inlerpretalur idoneos facere ad Deum coien- 

 dum , quia Tpoi7ifxi<^^«i ©f« Dei/ni colere significat. Morus ad h. 1. "yx yi/iüg x. t. A. 

 exponit; ,, ut nos arclius cum Deo conjungeret. " Aliter alii (2) Locis vero N. T. , 

 in quibtis Tfuxräyeiv offenditur , collatis, apparet, verbum illud semel iutransitivo ap- 

 -propinquandi sensu adhiberi {'^)•, sed in ceteris Luc. IX: 41 et Act. XVI: 20, ad- 

 «/«cererfz significalione transiliva exstare, quae nostro loco optime qiiadrat (4). — De 

 Christo autem , homines ad Deum adducente , 7rpo(riysiv alibi non usurpatur, sed no- 

 men Trpoiroiyayvi ler in N. T. eo , quo verbum Trpotrxysiv h. 1. , sensu occurrit , nempe 

 Rom. V: 2. Eph, II: 18, et III: 12, Vox autem benevolentiae atque ämicitiae alte- 

 rius alicui conciliandae notionem comprehendit. Etenim apud Graecos speciatim Trpova.- 

 yfi:/ dicuntur ii, qui copiam et potestalem reges ac principes adeundi ahcui faciunt (5). 

 Hinc 5rp«(7iJ!j'Mj'>} eximie dicitur aditus, qui ad reges et principes per interpretes et se- 

 queslros , ■jrporayayel; dictos, alicui pandilur (6). Ad Iianc ergo consuetudincm re» 

 spexisse videlur Paulus, locis citatis; ab eadem imaginem muluatur Petrus, Cliristumque 

 '■nobis proponit, ut sequestrum et conciliatorem, qui mnrte sua salutari peccata nostra 



ex- 



(i) De quo loco conf. Ru I te ns cli i Id, Spec, l p. l\ö sq. 



(a) Weber, e, g. programm, laud, p. 8 , 9. «pscAysiv iq^ Qsä explicat : „homines ei hac terra in 

 „ sedem beatorum transferre , ac divinae bealilalis partlcipes reddere. " 



(3) Nempe Act. XXVII: 27, ubi tarnen etiam subaudire possis cxuröv. Ita quoque simple» «j<a 

 s'gnificat ire Job. II: a6 , et alibi. Conf. Zeunius ad Vigerum. p. iS6. 



{ti) Non satis perspicio , quomodo Pott scripselit , xpiaxfiiv h. 1. acclpi posse pro 7rpo70Mv , quo 

 .XXX Hebr. 3">p et VfJ3 solent interpretari. 



(5) Hoc sensu e, g. cffeiidilur apud Xenoph. Cyropaed, I. c. 3. Idem peregrinos apud regem 

 introducend; mos in Oriente viget , uotante (jramer v. Battm'garten, Bijdr. tot verklaring van 

 ftet N. T. cet. II. p.lasa sq. ; , ini.l duioi; riiiJ.. qia iltjnlJ aiioui •.■■ ..:>•?; 1 In , n!r. 



(6)-'Conr. -fiios. Observ. Grit. p. ■M9'%^**KrfeVsi'us-, ÖS«*^.' iViV. T. e Tl'ivio Josephe, 

 p. t^o\. Minus commode imaginem a Levitis et sacerdotibus , ad sanctuarium prae aliis admissis , de- 

 sumtamesse perhibet Keuchenius, Annot. ad h. l, rt Zactafi'iä, Pataphrastitche Erklärung zu 

 d. St. 



