COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 23 



expiavil ( iTrah Trsp) &nxfTiüv ) , ad Deum nobis aditum paravitj, el nos , a Numine supre- 

 mo abalienatos et remotissimos, cum Eo ila couciliavit , ut graliam Ejus et favorem fi- 

 denler exspectare possimus (i). — Denique ■yrfotri.yiiv saepius, ut h. 1., cum Dativo con- 

 struitur; semel lantum Eph. II: 18. ei subjungitur praepositio ir/Joj, sequente accusa- 

 tivo. Non vero est , quod cum ßengelio, in Gnomone ad h. I, dicamus „perDa- 

 „ tivum ßeo plus significari , quam si dicerelur ad Deum. " 



- Es iis aulem, quae , a Petro dicta, huc usque consideravimus, hanc ralionem con- 

 cludere licet: si Christus , juslissimus, pro nobis injustis mortem crudelissimam subiit 

 atque ita ad Deum nos adduxit, quanto magis nos paratos esse oportet ad quaevis mala 

 conslanter perferenda , quibus Ipsius gloria augeri ac promoveri possit. 



&xvx.Ta6iig ßlv axpx) , t^aoiroin^itq Ss tti/sui^xti. Petrum anlilhesibus deleclari , in Pro- 

 legomenis monuimus. Cujus rei illustre exemplum haec verba afTerunt. Antithesin indi- 

 cant particulae /^h et Sf (s); sibique invicem respondent öxvaTaöiif et ^aoTror^h); , 

 (Txp^ et wvsüiiX' Hinc quo modo (rxpKi referlur ad 6xvxTah)g , eodem wiifixTi referen- 

 dum erit ad (^uo7ror^h)g. Ila saltem requirere videnlur antitlieseos leges , quas quae vio- 



Jat interprelalio , ideo non improbanda quidem , caeteris vero inferior habenda est. 



Deinde bic observari velim , Apostolum , quamquam jam quodammodo a proposilo 

 digredi, adeoque copiosus esse incipit, nihilominus brevitali studere. Ulitur enim par- 

 ticipiis, quae praecedenti verbo sttxCs adjunguntur, et per indicat. aor. exponi pos- 

 sunt. — Denique idem ille participiorum usus antithesin quodammodo magia adspectabi- 

 1cm reddit. Conf. 2 Cor. VI : 8 — 10. 



Qx'/XTuh)i supplicium crucis el necem indicat, Significat enim öxvxTia tarn inte)-fi- 

 cio (2Cor. VI: 9), quam tnorli trado ( Matth. X: 21. Marc. XIII : 12), morli uddi- 

 co (Slalth. XXVI: 59. XXVII: 1. Marc. XIV: 55). Alio vero sensu $xvxtoÜ7$xi ex- 

 slat Rom. VII: 4. Piiorem autem inlerimendi , interficiendi significalum ei h. I. 

 Iqbueudum esse, el inter omnes constal , el ex opposito ^ao7TOiiih)g manifeslo patel. 

 ; l^07roi>tSa?' Verbum ^acTroisTv tarn vitam lar^iri , vila donare , (I Tim. VI: 3. et 

 pass. viviscere de semine progerminante 1 Cor. XV: 36), q^uam in vitam revocare , 



vi- 



Ci) Conf, Muntinghe, Geschied, d Menschheid. X. p. i48. Aanmerti. &i. Est igitnr Tpiaxyciy 

 tv 0€^ idem fere quod xxTaX>JKr!7Civ r^ Bsä. H»ec enim phrasis conslanter in R. T, Pßo nconcUia' 

 re , sive ad amicitiae divinae usum reducere denotat. Conf. Bora. V: 19, 9 Cor. Vs i8:-"ao. 



(2) Quarum doctrinam exponil Viger us , 1. 1. p. 53i sqq. , coli. Glassio , ed. Dath. I. p. 53 1. ^- 

 An'tilliesin h. 1. reperiri lemere negat Richter, Diss. laud. ia Bibl. Br. I. p. agS, quia vox 

 rvsO/iazi articuliim habet, aapxl noa habet. Haec vero ratio nihili pendenJa ; t;j5 enim spurium esse,, 

 dixiraus in Animadv. Crit. Locum autera interptetatur idera ; „ mcafui guidem quoad- carnem ; sed , , 

 „ quoad eaudem , Pitae redditus per spiriCum. "■ 



