Sl ' JO ANNI S J ACOni P R INS '^> 



vilne re%tituere desigiiat. Aptissima htc est vulgaris in vilam revocandi nolio , (jiia 

 asäumla . ^uoTor^th); reclä opponilur praecedenli öavacTah)?. Sunt vcro interpretes, qui, 

 TTi/cüfix hic a/ii'mum Christi indicare slatuenles , alque ad illam hypothesin sententiam 

 couformare sludeutes, verbi ^uoiroteiv haue vim esse relint, ut vilae conservationem de- 

 notet ( 1 ). Piovocant, ut eatn a loquendi usu non abliorrere demonstrent , ad loca 

 quaedam V. T. , in quibus Hebr. riTl et 'PI'TV] ita debent accipi. Verum ne in uno 



T T t:v V 



quidem N. T. loco ^aoTroisTirSat hac significalioue exstat ; ideoque argumentum illud ex 

 (Jod. Hebr. allatum vix aut ne vix quidem admitti posse videlur. Praelerea mani« 

 l'osto ita violatur antithesis. Quod enim Michaelis dicit , opposilionem in eo conspici, 

 quod „ Christus quoad corpus mortuus est ; quoad animum non morluus est , " merum 

 est sophiama , in gratiam hypotlieseos unice excogitalum. — Haec autem , quippe im- 

 probanda , repudiantes alii väa donare intelligunt sensu subh'miori , beatitatis notione 

 adjuncta (i). Neque negamus , llebraeos per Synecdoclicn vocem D'Tl, ut boatilatem 

 illa designarent, usurpasse, alque hanc significationem , tum apud Graecos interpre- 

 tes, tum in N. T. ad vocem ^wh Iransiisse. Minime quoque iufiliamur , verba eyelfeiv 

 et txvhravxi ita nonnumquam adhiberi, ut felicitalis et beatitatis notiones sibi adjunctas 

 liabeant. Idem vero de yfrbo ^aoiroitTv affirmari nequit , quippe cujus tantum composi- 

 Inm iTvl^aoToisTv semel hoc sensu occurrit in loco Eph. 11: 5. coli. Co). II : 13. Deinde, 

 Lac interpretatione probata, antithesis non perit quidem , at valde tarnen imminuilur, ne- 

 que manel integra. Etenim oijpositarum vocum alteri plus inest, quam alteri. Denique 

 contortam esse hanc explicanrti rationem , inde quoque coUigitur, quod, ut eam accep- 

 tiorem reddant, ita philosophantur : « vila , quae in hac terra vivilur , mors est: vera 

 « vila hanc mortem sequilur. Discrimen igitur faciendum est inter vitam , quae dicitur , 

 « et vere mors est, et inter vitam, quae non modo dicitur, sed vere etiam vita est. 

 « Ad hanc sublatus est animus Christi. Hanc vivet in aeternum (5)." 



E dictis jam anticipando concludere liceat , eam nominum irap^ et •srvsü/ix inlerpre- 

 tationem celeris longe potiorem habendam fore, quae primariae aptissima sit et vulgari 

 verbi ^aojtoisTv notioni. 



<fxp- 



(i) Michaelis, Pott, aliique ad h. 1. Sentenlia enim, quae ex vulgari resuscitandi slgnlGcalio- 

 ne emergeret , haec foret : ,, Christus quoad animum in vitam revocatus est," quasi scilicet immor- 

 tälis ejus animus mori, adeoque resuscituri potuerit. 



( a ) Hoium pars Tvwßci animum indicare statuit , pars vero majestatis ei significationem trOiuit« 

 Vid. Doederlein, v. Flatt et Weber, locis mor citandis. 



(3) Ita saltem Weber, Progr, laud. p. ii, disserit , cujus tarnen ratiocinlura ceteris hujus senten* 

 4iae patroois iinputare noli. 



