COMMENTÄTIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICäM. 25 



Tapx) — msü'txTi. Tanta est h. 1. sentenliarum varielas , ut vis proferri posse videa- 

 Inr lalis horum verborum interprelatio , quae ab omni parte expedita Sit. Quatuor po- 

 tiorcs Eruditorum opiniones breviter recenseamus , e quibus optio fiat. 



PJiires aafxx inlelligiint humanam , TrvsüpCx divinam Christi naturam. Cui sententiae 

 praeter alios addicli sunt Th. Beza,Piscator, InterpretesBelgae(i), Jac. 

 Cappellus, Gerb ard u s, Wol f (■!) et V. Nuys Klinkenberg. Dubitant vero mul- . 

 ti, An. ■jTVciJiix unquam de Christi natura divina adhibeatur (^). Ea saltem loca, quae 

 pro hac significatione afiferuntur , rem parum conficiuiit. Provocatur enim (4) ad Marc. 

 II: 8. 1 Cor. XV; 45. et Hebr. IX j 14, in quibus tarnen vel Trvsv/ia manifesto aliter 

 interpretandum , vel res ita dubia est, ut argumentum inde nullo modo peti possit (5). 

 Accuralius vero perpendi merentur ea loca, quibus cum noslro major intercedit neces- 

 BÜudo, quorumque aperlior ratio est, quippe ubi voces irxp^ et Tvvsüßx, conjunclim de 

 Christo adhibitae, humanam ejus et divinam naturam, quod illi volunt , denotent. Eo 

 referunt Job. VI: 63. Rom. 1 : 3, 4, 1 Tim. III: 16. Itaque videamus, num ex bis 

 sententia , quam tuenlur, tarn evidenter evinci possit, ut nuUa supcrsit dubilandi causa. 



Ad locum igitur Joänneum quod attinet; Christum ibi diccntcm : to Trvsijßix ian ra 

 ■^aoTToTouv , ■!) axp^ oin &CptXei oithev, divinam suam naturam designare, mulli, tarn anti- 

 quiores, quam rccentiores putarunl. Sed, quamvis in hujus loci sensu constitucndo ce- 

 teri dissentiaut interpretes (6), hanc tarnen interpretationem non admitlendam esse con- 

 sfal, Si enim Trvavßa est divina Christi natura, oportet, ut <si.p^, quod CTfft/'/.iar; op- 

 ponitur, de humana ejus natura accipialur. Verum ita, quae hac sect. Jesus dicit: 

 y\ a-ä/jf ovK a:psXeT ouVsv cum Ejusdem verbis sect. 51 et 53 — 56. in concordiam vocari 

 hon possunt. Praeterea — quod tarnen argumentum mullo minoris aestimo — Lampius 

 ad A. l. monet , Jesum, si voce 7rvsü(M divinam suam naturam siguificare voluisset, addi- 



tu- 



( I ) In notis margin. ad h. 1. 



(a) Mosliemiura et Buddeura slbl öf^c\}jiif(ai; commemorat Wolf ad 1, 



(3) Ita Sclile usner in Lexic. T. II. p. iSg. dicit: « ne uiiicuni locum in venire mihi contigit , ex 

 '« quo 7rv£Vfj.x eliani iu K, T. divinam Christi naturam signiScure , cerlo et iu deiiiüustrari ^o:>äit , ut 



•t niiUum reliiiquatur dubium, " 



(4) Üäm de Jes. LXi : i , quem locum contulit Carpzovius, et de iis , quae ex Veteruni Pab- 

 bihorum scriptis prolulit Schoetgenius, dicere non altinet, si conf. v, d. Boon Mesch, Specim, 

 U(rmen. in locum ad Hebr. IX : 14, p. 43 sq. 



(5) Vid. V. d. Boon Mesch, Spec. l. p. 44 sq. 4; sq. 53 — 56. 



(6) Vid. Kuinoel ad 1. Tittmanu, Metelemata S. in Jo. p. 279 — 581. add. Doederlein ia 

 JiepeHor. für Bibl. und Morgenl. Litteratur. T. Jl. p. 23 sq. ubi a p. i. inde reperitiir disputatio : 

 ■ vom Wort TniöJfiM , wenn es von Christo gebfaucht vfird," quam J. C. Doederleinio deheri , 

 patet ex ejus Instit. Theol. Christ, T. II. p. igS. 



D 



