COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 27 



Argumentum denique ex analogia Scripturae petitum hujc sententiae opponi possit. Ete- 

 nim, uiio vel duobus locis exceptis (Job, II: 19, coli. 21. et X: 18), Cbrisli in vilam 

 reditus conslanter ad Deum auclorem referlur ( i ). 



Haec omnia mihi persuadent, aliam borum verborum interprelationem , si idoneis sal- 

 tom argumentis nilatur, et tarn contextui , quam antilhesi apte conveniat , longe esse 

 praeferendam. 



His vero partim magis respondel altera explicalio , quam inter alios probant Morus 



ad b. 1. et Doederlein (2), quam proposuit etiam v. Flalt (5), et cui calculum 



adjecit v. d. Boon Mescb (4). Secundiim borum ergo interpretationem dativi (r«/!x} , 



•TTveiinxTi ita explicandi sunt , ut vel idem valeant , quod y.xra sipK«. , kixtx ttvsü.ux , vel 



omissa censeatur praepositio h. Tiibuilur autem axiiic) humüüatis et vilitatis, sive bu- 



iriilioris atque inßrmioris humaiulalis notio, qua vocabulum illud oifendi , dubio caret. 



Ui/fDiCta porro, quod a^pz; opponitur, praestantioris Status, majestatis , celsitudinis sig- 



iiificalione accipitur. Scd an boc latiori sensu msvyioi, usiirpari consueverit, vehementer 



dubito, cum nullus , quantum scio, locus exstet in N. T. , unde firmo illud invicloque 



argumento evinci possit. Vertunt denique « quatenus homo esset ( h. e. in statu ejus hu- 



« miiiori), interemtus, morte afFeclus est, morti succubuit Christus; si vero spectas sta- 



« tum ejus perfectiorem , qui Dmnem bumanam vilitatem superat, vitae restitutus, eoque 



« ipso excellentioris conditionis particeps reddilus est." Ex bis luculenter patet, t^uoiroi- 



itnöxi apud eos z'n beatam gloriosamque vitani transferri , sive gloriose resuscitari 



denotare, quam vero significalionem minus rede buic verbo tribui , supra notavimus. 



Praelerea plerique hujus interpretalionis propugnatores non cogitant perfectiorem Christi 



statum, qui ejus reditum in vitam, sed qui ipsam mortem insecutus sit, adeo ut hi i-e- 



suscttandi vim verbo Z,ao7:ois~(T^xi h. I. fere denegent, quam alii nomine magis, quam 



re servant, Altamen infitias eundum non est, cum contextu egregie conspirare sensum , 



quem haec interpretatio paril. « Quemadmodum Christus §/x«;i?? (si respicis sect. 17., 



« idem fere , quod izya^oTotäv ) mortuus est , sed statim post mortem gloriosissimum sta- 



V tum adiit; ita nos quoque, si x^aöoTroioüvTeg patiamur, certo sperare possumus , fore 



« ut, Omnibus malis exanllatis, magnae aliquando gloiiae et beatitatis participes redda- 



« mur." Hactenus igilur vera baberi possit , quam proposuimus , explicalio , eamque 



universe probaremus, nisi ea obstarent, quae diximus. 



Sunt 



(1 ) A Paulo, Act XVII: 3i. Rom. VIII: ii. X : 9. i Cor. VI: 19. 2 Cor. XIII: 4. Eph. 1 : 20. 

 Gal. I: I. Coloss. U: 12. cet, et ab ipso PeUo in oratlonibus, Act. II: 24. HI: i5, 26. IV; 10. 

 V: 3o, X: 4o, atque in ipsa hac Epist. 1 : 21. Conf. von Flatt, de Signif. vocis rvsü/ia i Petr. 

 III: 18. coli. IV: 6. in Ejus Opusc. Acad. p. 79. not. 4. 



{2) Repert. laud. II. p. 10, 11. (3) OpuiC. Acad. p. 80 sqq. 



(4) Spec. laud, p. So. sq. 



D 2 



